1
بخوان به نام پروردگارت كه آفريد
2
انسان را از خون بستهاى آفريد
3
بخوان كه پروردگارت از همه كريمتر است
4
همان كه به وسيله قلم آموخت
5
به انسان آنچه را نمىدانست ياد داد
6
چنين نيست [كه مىپندارند]، بىشك آدمى طغيان مىكند
7
همين كه خود را بىنياز بيند
8
مسلما بازگشت، به سوى پروردگار تو است
9
مگر آن را نبينى كه باز مىدارد
11
چه پندارى اگر اين بنده بر هدايت باشد
12
يا به پارسايى فرمان دهد [آزارش چه زشت است؟]
13
مگر ندانى كه اگر تكذيب كند و روى بگرداند [سزا خواهد ديد]
14
آيا ندانسته است كه يقينا خدا مىبيند
15
حاشا كه اگر دست بر ندارد موى پيشانى او را گرفته [به دوزخ] مىكشانيمش
16
موى پيشانى دروغزن خطاكار را
18
ما هم آتشبانان را خواهيم خواند
19
زنهار اطاعت او مكن و سجده كن و تقرب جوى