2
و به شب، آن دم كه آرام گيرد
3
كه پروردگارت نه تو را واگذاشته و نه دشمن داشته
4
و مسلما آخرت براى تو از دنيا بهتر است
5
و زود باشد كه پروردگارت [آنقدر] عطايت كند كه راضى شوى
6
مگر نه يتيمت يافت و پناه داد
7
و سرگشتهات يافت پس راه نمود
8
و محتاجت يافت و بىنياز كرد
9
پس يتيم را خوار مدار و مران
10
و با سائل خشونت مكن و مران
11
و از موهبت پروردگارت [رسالت و معارف] سخن گوى