1
قسم به شب وقتى كه فراپوشد
2
و به روز آنگاه كه تجلى كند
3
و به آنكه نر و ماده را آفريد
4
كه سعى و تلاش شما بسى پراكنده است [و هر كس به راهى مىرود]
5
اما آنكه انفاق كرد و پارسائى نمود
6
و [وعدهى] نيكو را باور داشت
7
پس زودا كه راه آسانى پيش پاى او گذاريم
8
و اما آن كه بخل ورزيد و [از دين] بىنيازى نمود
9
و آن [وعدهى] نيكو را انكار كرد
10
پس زودا كه طريقه سختى پيش وى آريم
11
و آنگاه كه به هلاكت افتد، مالش به حال او سودى ندهد
12
همانا هدايت بر عهدهى ماست
13
و آخرت و دنيا هم متعلق به ماست
14
پس شما را به آتشى كه زبانه كشد بيم دادم
15
كه جز تيره بختترين مردم، بدان نسوزد
16
همان كه تكذيب كرد و رخ برتافت
17
زودا كه پرهيزكارترين مردم، از آن دور داشته شود
18
همان كه مال خود را مىدهد تا پاك شود
19
و هيچ كس را نزد او حق نعمتى نيست تا او را پاداش دهد
20
جز طلب رضاى پروردگار والايش