1
سوگند به خورشيد و روشنايى آن
2
و به ماه چون از پى آن برآيد
3
و قسم به روز چون آن را هويدا سازد
4
و به شب وقتى كه آن را بپوشد [و آفاق را تاريك سازد]
5
و به آسمان و آنكه بنايش كرد
6
و به زمين و آن كه آن را گستراند
7
و سوگند به نفس آدمى و آنكه او را سامان داد
8
پس [تشخيص] فجور و تقوى را به وى الهام كرد
9
بىشك هر كه خود را تزكيه كرد رستگار شد
10
و بىگمان آنكه خود را بيالود، محروم گشت
11
ثمود از روى سركشى [پيامبرشان] را تكذيب كردند
12
آنگاه كه شقىترين آنها به پاخاست
13
پس پيامبر خدا به آنها گفت ناقه خدا را با آب خوردنش [آزاد] گذاريد
14
ولى او را تكذيب نمودند و ناقه را پى كردند، پس خدا آنها را به گناهانشان بگرفت و با خاك يكسانشان كرد
15
و از عاقبت آن باكى نمىداشت