1
قسم به آسمان و آن ستارهى شبگرد
2
و تو چه مىدانى ستارهى شبگرد چيست
4
هيچ كس نيست مگر اين كه نگهبانى بر او هست
5
پس بايد آدمى بنگرد كه از چه آفريده شده
6
از آبى جهنده آفريده شده است
7
كه از ميان ستون پشت و استخوانهاى سينه بيرون مىآيد
8
بىترديد، خداوند بر بازگرداندن آن تواناست
10
پس او را نه نيرويى باشد و نه ياورى
11
سوگند به آسمان [پر باران]
12
و قسم به زمين شكاف پذير [براى رشد گياهان]
13
كه اين [قرآن] سخنى قاطع است
14
و آن بيهوده و شوخى نيست
15
به راستى آنها پيوسته حيله مىكنند
16
و من نيز طرحى تدبير مىكنم
17
پس كافران را مهلت ده و آنان را اندكى به خودشان واگذار