2
و فرمان پروردگار خويش برد و حق همين است
3
و آنگاه كه زمين كشيده شود
4
و آنچه را درون خود دارد بيرون افكند و تهى شود
5
و فرمان پروردگار خويش برد و حق همين باشد
6
اى انسان! مسلما تو با تلاش و رنجى فراوان به سوى پروردگارت مىروى، پس ديدارش خواهى كرد
7
پس آن كه كارنامهاش به دست راستش داده شود
8
پس زودا كه با حسابى آسان محاسبه شود
9
و خوشحال نزد كسان خويش بازگردد
10
و اما آن كه كارنامهاش از پشت سرش به او داده شود
11
پس زودا كه فريادش بلند شود كه واى بر من
13
كه وى [در دنيا] ميان كسان خويش [از گناه] شادمان بود
14
او مىپنداشت كه هرگز بازگشتى نخواهد داشت
15
چرا، به راستى پروردگارش به او بينا بود
17
سوگند به شب و آنچه را در بر گيرد
18
سوگند به ماه آنگاه كه كامل شود
19
كه شما حالات و منازلى را پشت سر مىگذاريد [حيات و مرگ و قيامت و حساب]
20
پس آنها را چه شده است كه ايمان نمىآورند
21
و چون قرآن بر آنها خوانده شود سجده نمىكنند
22
نه، بلكه كافران [همواره] تكذيب مىكنند
23
و خدا بهتر داند كه در خاطر چه دارند
24
پس به عذاب دردناكى بشارتشان ده
25
مگر كسانى كه ايمان آوردند و اعمال شايسته كردند كه ايشان را پاداشى بىپايان است