2
كه آن نابينا نزد وى آمد
3
و تو چه دانى؟ شايد او پاك شود
4
يا پند گيرد و آن پند سودش دهد
5
اما آن كه [از پند تو] اظهار بىنيازى مىكند
7
و اگر هم پاك نشود، گناهى بر تو نيست
8
و اما آن كه شتابان به سويت آمده
9
در حالى كه از خدا مىترسد
10
پس تو از او به ديگرى مىپردازى
11
چنين مپندار، كه اين [آيات] تذكارى است
12
پس هر كه خواهد آن را ياد كند
13
[كه] در صحيفههايى ارجمند
17
مرگ بر اين انسان، چقدر حق پوش و ناسپاس است
18
خدا او را از چه چيزى آفريده
19
او را از نطفهاى آفريد و موزونش ساخت
20
آنگاه راه [ايمان و اطاعت] را بر او آسان كرد
21
سپس وى را بميراند و به گورش برد
22
سپس هر وقت بخواهد زندهاش مىكند
23
ولى نه! هنوز [انسان] آنچه را كه خدايش فرمان داده به جا نياورده است
24
پس آدمى بايد طعام خويش را بنگرد
25
به تحقيق ما آب فراوانى [از آسمان] فرو ريختيم
26
سپس زمين را از هم شكافتيم، شكافتنى
27
و در آن دانهها برويانديم
Sonraki 12 ayet →