1
از تو در بارهى غنيمتها مىپرسند، بگو: غنيمتها از آن خدا و رسول است. پس از خدا پروا داريد و روابط خود را اصلاح كنيد و از خدا و رسولش اطاعت كنيد اگر مؤمن هستيد
2
مؤمنان فقط آن كسانند كه چون ياد خدا شود دلهايشان ترسان شود و چون آيات او بر آنها تلاوت شود ايمانشان را بيفزايد و بر خداى خويش توكل كنند
3
همانان كه نماز را برپا دارند و از آنچه روزيشان دادهايم انفاق كنند
4
آنها مؤمن حقيقى هستند، و ايشان را نزد پروردگارشان منزلتها و آمرزش و روزى كريمانه است
5
همان گونه كه پروردگارت تو را [براى جنگ بدر] به حق از خانهات بيرون فرستاد ولى گروهى از مؤمنان به شدت كراهت داشتند
6
آنها پس از روشن شدن حق [و ضرورت جهاد] باز با تو در باره آن مجادله مىكنند گويى به سوى مرگ رانده مىشوند و خود مىنگرند
7
و [فراموش نكنيد] آن زمان را كه خداوند به شما وعده مىداد كه يكى از آن دو گروه نصيب شماست، ولى شما دوست داشتيد [كاروان] غير مسلح نصيب شما گردد، و خدا مىخواست كه با سخنان خويش حق را پايدار سازد و ريشه كافران را بركند
8
تا حق را تثبيت كند و باطل را زايل گرداند، هر چند مجرمان خوش نداشته باشند
9
[ياد آوريد] هنگامى را كه از خداى خود كمك مىخواستيد، پس او دعاى شما را اجابت كرد كه من با هزار فرشته كه از پى يكديگر در آيند مددكار شمايم
10
و خداوند آن را جز بشارتى براى شما قرار نداد، تا دلهاى شما به آن اطمينان يابد، و نصرت و پيروزى تنها از جانب خداست. [و] مسلما خداوند شكستناپذير حكيم است
11
و آنگاه كه شما را بدان خواب سبك كه امانى از جانب وى بود فرو مىپوشانيد، و از آسمان بارانى بر شما مىفرستاد كه با آن پاكتان كند و آلودگى شيطان را از شما بزدايد و دلهايتان را محكم و گامهايتان را بدان استوار سازد
12
آنگاه كه پروردگارت به فرشتگان وحى مىكرد كه من با شمايم، پس مؤمنان را مقاومت بخشيد به زودى در دلهاى كافران هراس خواهم افكند، و فراز گردنها [يشان] را بزنيد و سر انگشتانشان را قطع كنيد
13
اين از آن روست كه آنها با خدا و رسول او به مخالفت برخاستند، و هر كه با خدا و رسولش به مخالفت برخيزد مسلما خداوند سخت كيفر است
14
اينها [عقوبت] است پس آن را بچشيد و [بدانيد] كه براى كافران عذاب آتش است
15
اى مؤمنان! هنگامى كه با انبوه كافران رو به رو شديد، هرگز به آنها پشت نكنيد
16
و هر كس در آن هنگام به آنان پشت كند- مگر آن كه با هدف كنارهجويى براى نبرد مجدد يا پيوستن به گروه [خودى] باشد- [چنين كسى] قطعا به خشم الهى گرفتار گشته و جايگاه او دوزخ است و بد سرنوشتى است
17
اين شما نبوديد كه آنها را كشتيد بلكه خداوند آنها را كشت، و وقتى [ريگها را] انداختى اين تو نبودى كه انداختى بلكه خدا بود كه انداخت، تا مؤمنان را بدين وسيله به امتحان خوبى از جانب خود بيازمايد. همانا خداوند شنواى داناست
18
[دليلش] اين بود، و اين كه خداوند سست كنندهى نقشه كافران است
19
[اى مشركان!] اگر پيروزى مىخواهيد، اينك پيروزى به سراغ شما آمده [و اسلام پيروز شده است نه شما] و اگر [از كفر] باز ايستيد همان براى شما بهتر است، و اگر باز گرديد [ما هم] باز مىگرديم و سپاه شما هر چند انبوه باشد، هرگز از هيچ جهت شما را بىنياز نمىكن
20
اى مؤمنان! از خدا و رسول او اطاعت كنيد و از او روى نگردانيد در حالى كه [سخنان او را] مىشنويد
21
و مانند كسانى نباشيد كه گفتند شنيديم ولى نمىشنيدند
22
به راستى بدترين جنبندگان نزد خداوند ناشنوايان گنگى هستند كه تعقل نمىكنند
23
و اگر خداوند خيرى در آنها سراغ داشت گوششان را شنوا مىكرد، و اگر هم شنوا مىكرد باز با حال اعراض پشت مىكردند
24
اى مؤمنان! نداى خدا و پيامبر را آنگاه كه شما را به پيامى حياتبخش مىخواند، اجابت كنيد، و بدانيد كه خدا ميان انسان و دل او حايل مىگردد [و همه چيز را مىداند] و به حضور او گرد آورده مىشويد
25
و از فتنهاى بترسيد كه تنها دامن ستمگران شما را نمىگيرد، و بدانيد كه خداوند سخت كيفر است
26
و [ياد كنيد] هنگامى را كه در [اين] سرزمين گروهى اندك و مستضعف بوديد و بيم آن داشتيد كه مردم شما را از ميان بردارند ولى او شما را پناه داد و به نصرت خويش ياريتان كرد و از نعمتهاى پاكيزه به شما روزى داد، باشد كه شاكر باشيد
27
اى مؤمنان! به خدا و پيامبر خيانت نورزيد و دانسته به امانات خود خيانت نكنيد
28
و بدانيد كه اموال و اولادتان [وسيله] آزمايش است و پاداش بزرگ نزد خداوند است
29
اى مؤمنان! اگر از خداوند پروا كنيد، براى شما نيروى تشخيص حق از باطل قرار مىدهد و بدىهايتان را مىپوشاند و شما را مىآمرزد و خداوند صاحب بخشش بزرگ است
30
و [يادآور] وقتى را كه كافران در حق تو نيرنگ مىكردند تا تو را در بند كشند يا بكشند يا بيرونت كنند، و آنها نيرنگ مىكردند و خدا هم نيرنگ مىكرد و خداوند از همه نيرنگ كنندگان ماهرتر است
Sonraki 30 ayet →