1
مگر نه اين است كه مدت زمانى بر انسان گذشت كه چيز قابل ذكرى نبود
2
همانا ما انسان را از نطفهاى آميخته آفريديم، كه او را خواهيم آزمود، پس وى را شنوا و بينا گردانيديم
3
ما راه را به او نشان داديم، يا سپاسگزار است [مىپذيرد] و يا كفران [مىكند]
4
بىگمان، ما براى كافران زنجيرها و بندها و شعلههاى سوزان آماده كردهايم
5
همانا نيكان از جامى نوشند كه با عطر خوشى آميخته است
6
چشمهاى كه بندگان [خاص] خدا از آن بنوشند و [هر جا بخواهند] جارىاش سازند
7
[آنها] به نذر خود وفا كنند و از روزى كه شرّ آن فراگير است بترسند
8
و طعام را با آن كه دوستش دارند، به مستمند و يتيم و اسير دهند
9
[و در دل گويند:] ما فقط براى رضاى خدا شما را اطعام مىكنيم و هيچ پاداش و سپاسى از شما نمىخواهيم
10
ما از پروردگار خود از روزى كه سخت غمبار است هراسانيم
11
پس خدا آنها را از شرّ آن روز نگاه دارد و بهجت و سرور به آنها ارزانى دارد
12
و به پاس آن كه صبر كردند، بهشت و حرير پاداششان دهد
13
كه در آن جا بر تختها تكيه زنند. در آن جا نه [گرماى] آفتاب بينند و نه سرما
14
و سايهها [ى درختان] بر آنها نزديك و ميوههايش [براى چيدن] بسيار آسان است
15
و ظروف سيمين و جامهاى بلورين بر آنها بگردانند
16
جامهايى بلورين از نقره كه درست به اندازه باشند
17
و در آن جا از جامى كه آميزهى زنجبيل دارد به آنان مىنوشانند
18
از چشمهاى در بهشت كه «سلسبيل» ناميده مىشود
19
و بر گرد آنها پسرانى هميشه جوان بگردند كه چون آنها را ببينى، پنداريشان كه مرواريدهايى پراكندهاند
20
و چون آن جا را بنگرى، ناز و نعمت [فراوان] و ملكى بىكران ببينى
21
بر تنشان جامههاى ابريشمى سبز و ديباى ستبر است و با دستبندهاى سيمين آراسته شدهاند، و پروردگارشان بادهاى پاك به آنان بنوشاند
22
همانا اين پاداشى براى شماست و از تلاش شما سپاسگزارى شده است
23
به تحقيق ما قرآن را آن طور كه بايد بر تو نازل كرديم
24
پس براى حكم پروردگارت صبور باش، و از آنها هيچ گناه پيشه يا ناسپاسى را اطاعت مكن
25
و هر صبح و شام نام پروردگارت را ياد كن
26
و پاسى از شب را براى او سجده كن و بخشى طولانى از شب او را تسبيح گوى
27
به تحقيق اينان دنياى زود گذر را دوست مىدارند و روزى گرانبار را پشت سرشان رها مىكنند [و به فراموشى مىسپارند]
28
ما آنها را آفريديم و بندبندشان را استوار كرديم، و هر وقت بخواهيم [آنها را مىبريم و] به راحتى امثالشان را جايگزين مىكنيم
29
مسلما اين [آيات] تذكارى است، پس هر كه خواهد راهى به سوى پروردگار خود در پيش گيرد
30
و [اين را] نمىخواهيد مگر آن كه خدا بخواهد، قطعا خدا داناى حكيم است
Sonraki 1 ayet →