1
بگو: به من وحى شده است كه تنى چند از جنّيان [به وحى آسمانى] گوش فرا داشتند و گفتند: به راستى ما قرآنى شگفتآور شنيديم
2
كه به راه راست هدايت مىكند پس به آن ايمان آورديم، و هرگز كسى را شريك پروردگارمان قرار نخواهيم داد
3
و اين كه شأن و عظمت پروردگار ما بلند است، نه همسرى گرفته و نه فرزندى
4
و اين كه كم خرد ما، در بارهى خدا پريشان مىگفت و دروغ مىبست
5
و ما پنداشته بوديم كه انس و جن هرگز بر خدا دروغ نمىبندند
6
و مردانى از آدميان به مردانى از جن پناه مىبردند و بر سركشى آنها مىافزودند
7
و آنها (انسانها) نيز آن گونه كه شما پنداشتهايد، گمان بردند كه خدا هرگز كسى را [به پيامبرى] مبعوث نمىكند
8
و اين كه ما به آسمان دست يافتيم و آن را پر از نگهبانان قدرتمند (فرشتگان) و تيرهاى شهاب يافتيم
9
و اين كه ما [سابقا] از آسمان در محلهايى براى شنيدن [اخبار آسمانى] مىنشستيم، اما اكنون هر كه بخواهد به گوش باشد، تير شهابى در كمين خود مىيابد
10
و ما [درست] نمىدانيم كه آيا براى ساكنان زمين شرّى اراده شده يا پروردگارشان براى آنها هدايتى خواسته است
11
و اين كه از ميان ما برخى صالحند و برخى غير آن، ما گروههايى در راههاى گوناگونى بوديم
12
و ما اعتقاد داريم كه هرگز نمىتوانيم خدا را در زمين عاجز كنيم و هرگز نمىتوانيم با گريختن، او را عاجز كنيم
13
و ما همين كه هدايت [قرآن] را شنيديم بدان گرويديم پس هر كه به پروردگار خود ايمان آورد، نه از نقصان [پاداش خود] مىترسد و نه از ستمى
14
و از ميان ما برخى تسليم [امر خدا] و برخى منحرفند پس هر كه تسليم خدا گردد، آنهايند كه راه رشد را در پيش گرفتهاند
15
ولى منحرفان، هيزم جهنم خواهند بود
16
و اگر [جن و انس] در راه درست پايدارى كنند، قطعا آبى گوارا بديشان مىنوشانيم [و روزى فراوان به آنان مىدهيم]
17
تا آنها را در اين [نعمت فراوان] بيازماييم. و هر كس از ياد پروردگار خود روى بگرداند، وى را در عذابى روز افزون بكشاند
18
و اين كه مساجد ويژهى خداست، پس هيچ كس را با خدا نخوانيد
19
و اين كه چون بندهى خدا [پيامبر به عبادت] برخاست تا او را بخواند، نزديك بود كه [به ازدحام] بر سر او فرو افتند
20
بگو: تنها پروردگار خود را مىخوانم و كسى را شريك او نمىكنم
21
بگو: بىترديد من [از جانب خودم] براى شما اختيار هيچ زيانى و هيچ رشد و هدايتى را ندارم
22
بگو: هرگز كسى مرا از [عقوبت] خدا پناه نمىدهد، و هرگز پناهگاهى جز او نخواهم يافت
23
[آنچه مىتوانم] تنها ابلاغى از جانب خدا و رساندن پيامهاى اوست. و هر كه خدا و رسولش را نافرمانى كند، قطعا براى او آتش جهنم است كه جاودانه در آن خواهند ماند
24
تا آنگاه كه آنچه را وعده داده مىشوند ببينند، پس به زودى خواهند دانست چه كسى از جهت [داشتن] ياور ضعيفتر و در عدد كم جمعيتتر است
25
بگو: من نمىدانم كه آيا آنچه وعده داده مىشويد نزديك است يا پروردگارم براى آن مدتى قرار مىدهد
26
[او] داناى غيب است و كسى را بر غيب خود آگاه نمىكند
27
مگر پيامبرى را كه [براى اين امر] بپسندد كه از پيش رو و پشت سرش مراقبانى گسيل مىدارد
28
تا بداند كه محققا پيامهاى پروردگار خود را رساندهاند و [خدا] بدانچه نزد ايشان است احاطه دارد و هر چيزى را به عدد بر شمرده است