2
كتابى است كه به سوى تو نازل شده، پس در سينه تو از [تبليغ] آن هيچ تنگى و ترديد نباشد، تا بدان هشدار دهى و براى مؤمنان تذكارى باشد
3
از آنچه از جانب پروردگارتان به سوى شما نازل شده پيروى كنيد و از غير او به عنوان سرپرستان پيروى نكنيد. چه اندك پند مىگيريد
4
و چه بسيار شهرها كه [مردم] آن را هلاك نموديم و عذاب ما شب هنگام يا در خواب نيمروز به آنها رسيد
5
و هنگامى كه عذاب ما بر آنان آمد سخنشان جز اين نبود كه گفتند: بىترديد ما ستمكار بوديم
6
پس قطعا از كسانى كه [پيامبران] به سوى آنان فرستاده شدهاند خواهيم پرسيد، و از فرستادگان نيز خواهيم پرسيد
7
و بىشك [داستانشان را] از روى علم براى آنها نقل خواهيم كرد و ما [از احوال آنها] غايب نبودهايم
8
و در آن روز [معيار] سنجش، حق است پس هر كه اعمال وزن شدهاش سنگين شد هم آنان رستگارانند
9
و هر كه اعمال وزن شدهاش سبك شد، آنان كسانى هستند كه خود را ارزان باختهاند، چرا كه به آيات ما ستم مىكردند
10
و به راستى شما را در زمين مكنت داديم، و براى شما در آن انواع معيشتها نهاديم، [اما] كمتر قدردانى مىكنيد
11
و همانا ما شما را خلق كرديم، سپس صورتتان بخشيديم، آنگاه به فرشتگان گفتيم: براى آدم سجده كنيد پس سجده كردند جز ابليس كه از سجده كنندگان نشد
12
فرمود: چه چيز تو را از سجده كردن بازداشت وقتى كه به تو امر كردم؟ گفت: من از او بهترم مرا از آتش آفريدى و او را از گل
13
گفت: از آن جا فرو شو، كه تو را نرسد در آن تكبر نمايى پس بيرون شو كه تو از فرومايگانى
14
گفت: مرا تا روزى كه [مردم] برانگيخته مىشوند مهلت ده
15
گفت: همانا تو از مهلت يافتگانى
16
گفت: پس به خاطر اين كه مرا به بيراهه افكندى، من هم براى [گمراهى] آنها حتما بر سر راه راست تو خواهم نشست
17
آنگاه از پيش روى و پشت سرشان و از طرف راست و چپشان به سراغ آنها مىآيم، و اكثرشان را سپاسگزار نخواهى يافت
18
فرمود: نكوهيده و مطرود از آن [مقام] بيرون شو كه هر كس از آنان تو را پيروى كند، بىترديد جهنّم را از همه شما پر خواهم كرد
19
و اى آدم! تو با همسر خويش در آن باغ منزل كن، و از هر جا كه خواهيد بخوريد، ولى به اين يك درخت نزديك نشويد كه از ستمكاران خواهيد شد
20
پس شيطان آن دو را وسوسه كرد تا زشتىهاى پوشيدهى آنان را برايشان نمايان كند، و گفت: پروردگارتان شما را از اين درخت منع نكرد جز براى آن كه [مبادا] فرشته گرديد يا از جاودانان شويد
21
و براى آنها سوگند ياد كرد كه: من قطعا از خير خواهان شما هستم
22
پس آن دو را با فريب به سقوط كشانيد پس چون از آن درخت چشيدند، زشتىهاشان بر آنان آشكار شد و بر آن شدند كه با برگهاى بهشت، خويشتن را بپوشانند، و پروردگارشان آنها را ندا داد: مگر شما را از آن درخت منع نكردم و به شما نگفتم كه شيطان دشمن آشكار شماست
23
گفتند: پروردگارا! ما بر خويشتن ستم كرديم، و اگر بر ما نبخشايى و به ما رحم نكنى، بىشك از زيانكاران خواهيم شد
24
فرمود: پايين رويد كه شما دشمن يكديگريد و براى شما در زمين، تا وقتى معين قرارگاه و برخوردارى است
25
فرمود: در آن زندگى مىكنيد و در آن مىميريد و از آن بيرون آورده مىشويد
26
اى فرزندان آدم! به راستى ما براى شما لباسى فرو فرستاديم كه هم زشتىهاى شما را مىپوشاند و هم زينت شماست ولى جامه تقوا همان بهتر است. اين از آيتهاى خداست، باشد كه پند گيرند
27
اى فرزندان آدم! مبادا شيطان شما را به فتنه اندازد، چنان كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون راند كه جامهى [بندگى] آنها را از تنشان بر مىكند تا زشتىشان را بر آنها نمايان كند. بىشك او و گروهش از آن جا كه آنها را نمىبينيد شما را مىبينند. ما شياطي
28
و چون كار بسيار زشتى كنند، مىگويند: پدران خود را بر آن يافتيم و خدا ما را بدان فرمان داده است. بگو: مسلما خدا به كار زشت فرمان نمىدهد، آيا چيزى را كه نمىدانيد به خدا نسبت مىدهيد
29
بگو: پروردگارم به انصاف فرمان داده است و اين كه نزد هر مسجدى [و هنگام هر نمازى] روى خود را [به سوى او] فرا داريد و خدا را با خالص كردن دين و طاعت براى او بخوانيد. همان گونه كه شما را پديد آورد بر مىگرديد
30
گروهى را هدايت كرد و گروهى گمراهى بر آنها محقق شد آنها شياطين را به جاى خدا ولىّ خود گرفتند و مىپندارند كه راه يافتهاند
Sonraki 30 ayet →