1
نون. سوگند به قلم و آنچه مىنويسند
2
كه تو، به لطف پروردگارت، مجنون نيستى
3
و بىگمان، تو را پاداشى بىمنت [و بىپايان] خواهد بود
4
و به راستى تو بر خلق و خوى بس بزرگى هستى
5
پس به زودى خواهى ديد و خواهند ديد
6
كه كدام يك از شما مجنون است
7
بىگمان، پروردگار تو كسى را كه از راه او منحرف شده، بهتر مىشناسد، و او به راهيافتگان داناتر است
8
پس از تكذيب كنندگان اطاعت مكن
9
[آنها] دوست دارند كه سازش كنى تا سازش كنند
10
و از هيچ سوگند پيشه فرومايهاى اطاعت نكن
11
كه عيبجوست و براى خبرچينى [به هر جا] رونده است
12
بسيار مانع خير، متجاوز و گناهپيشه است
13
گذشته از آن درشتخوى، بىتبار و بدنام است
14
به صرف اين كه مالدار و صاحب پسران است
15
چون آيات ما بر او خوانده شود گويد: افسانههاى پيشينيان است
16
زودا كه بر بينىاش داغ نهيم [و رسوايش كنيم]
17
ما آنها (مشركان) را گرفتار و مبتلا كرديم، همان گونه كه باغداران را گرفتار ساختيم، آنگاه كه سوگند خوردند كه: صبحگاهان آن [ميوههاى باغ] را [دور از چشم مستمندان] خواهيم چيد
18
و استثنا نكردند (ان شاء اللّه نگفتند)
19
پس بلايى فراگير از جانب پروردگارت آن باغ را فراگرفت در حالى كه آنها خواب بودند
20
پس آن [باغ] همچون زمين باير گرديد
21
سپس صبحگاهان يكديگر را صدا زدند
22
كه بامدادان به سوى كشت خويش رويد اگر ميوه چينيد
23
پس به راه افتادند و آهسته به هم مىگفتند
24
[مواظب باشيد] كه امروز فقيرى در آن جا بر شما وارد نشود
25
و به وقت صبح با قدرت بر منع [مستمندان] بيرون شدند
26
پس همين كه آن [باغ سوخته] را ديدند گفتند: محققا ما راه گم كردهايم
27
بلكه ما محروم شدگانيم [و همه چيز را از دست دادهايم]
28
عاقلترشان گفت: آيا به شما نگفتم: چرا [خدا را] تسبيح نمىگوييد
29
گفتند: پروردگار ما منزه است، ما واقعا ستمگر بودهايم
30
پس بعضى بر بعضى روى كرده يكديگر را ملامت مىكردند
Sonraki 22 ayet →