1
پرخير و پاينده است آن كه فرمانروايى به دست اوست و او بر هر چيزى تواناست
2
همان كه مرگ و زندگى را بيافريد تا شما را بيازمايد كه كدامتان به عمل نيكوتر است، و او شكست ناپذير آمرزنده است
3
همان كه هفت آسمان را بالاى هم بيافريد. در آفرينش [آن خداى] هستى بخش هيچ گونه تفاوت و اختلافى نمىبينى. پس چشم بگردان، آيا خلل و نقصانى مىبينى
4
باز دوباره چشم بگردان [و بنگر، ولى] چشم، ناكام و خسته [از يافتن عيب] به سوى تو باز مىگردد
5
و همانا آسمان نزديكتر را با چراغهايى زينت داديم و آنها را مايهى راندن شياطين قرار داديم، و براى آنها عذاب آتش فروزان آماده كردهايم
6
و براى كسانى كه به پروردگارشان كافر شدند عذاب جهنم است، و بد سر انجامى است
7
چون در آن جا افكنده شوند، از آن در حالى كه فوران مىكند خروشى سهمگين مىشنوند
8
نزديك است كه از خشم پاره پاره شود. هر بار كه گروهى در آن افكنده شوند، نگاهبانان آن از ايشان پرسند: آيا شما را هشدار دهندهاى نيامد
9
گويند: چرا البته هشدار دهندهاى به سوى ما آمد، ولى تكذيب كرديم و گفتيم: خدا چيزى نفرستاده است جز اين نيست كه شما در گمراهى بزرگى هستيد
10
و گويند: اگر مىشنيديم يا تعقل مىكرديم در زمرهى دوزخيان نبوديم
11
آرى به گناه خود اعتراف مىكنند، پس طرد و هلاكت باد بر اهل جهنم
12
كسانى كه در نهان از پروردگارشان مىترسند، آنها را آمرزش و پاداشى بزرگ است
13
و [اگر] گفتارتان را پنهان داريد يا آشكار نماييد، بىگمان او به راز دلها آگاه است
14
آيا كسى كه آفريده است نمىداند؟ حال آن كه او باريكبين آگاه است
15
او كسى است كه زمين را براى شما رام كرد، پس در اطراف و اكناف آن قدم برداريد و از روزى او بخوريد و [بدانيد كه] برانگيخته شدن [شما] به سوى اوست
16
آيا از آن كس كه در آسمان است ايمن شدهايد كه شما را به زمين فرو برد، پس به ناگاه زمين بلرزد
17
يا از آن كس كه در آسمان است ايمن شدهايد كه بر سر شما تندبادى سنگبار فرو فرستد؟ پس زودا كه بدانيد بيم دادن من چگونه است
18
و البته كسانى هم كه پيش از آنها بودند به تكذيب پرداختند، پس [بنگر] عذاب من چگونه بود
19
آيا به پرندگان بالاى سرشان ننگريستهاند كه بالهايشان را باز و بسته مىكنند؟ آنها را جز [خداى] رحمان نگاه نمىدارد. مسلما او به هر چيزى بيناست
20
آيا كيست آن كسى كه او سپاه [و پشتوانه] شماست و شما را در برابر [خداى] رحمان يارى مىكند؟ كافران جز دچار فريب نيستند
21
آيا كيست آن كه اگر [خدا] روزى خود را از شما باز دارد روزيتان مىدهد؟ [ولى آنها پند نمىگيرند،] بلكه در سركشى و فرار از حق اصرار مىورزند
22
پس آيا آن كه نگونسار بر صورت خويش مىرود هدايت يافتهتر است يا آن كسى كه راست قامت بر راه راست مىرود
23
بگو: اوست آن كس كه شما را آفريد و براى شما شنوايى و ديدگان و دلها پديد آورد. [ولى] كم سپاس مىگزاريد
24
بگو: اوست كه شما را در زمين پراكنده ساخته و به سوى او محشور مىشويد
25
و مىگويند: اين وعده كى خواهد بود اگر راست مىگوييد
26
بگو: علم آن فقط نزد خداست و من صرفا هشداردهندهاى آشكارم
27
و چون آن [لحظه موعود] را نزديك ببينند، چهرههاى كسانى كه كافر شدهاند درهم رود و گفته شود: اين همان چيزى است كه طلب مىكرديد
28
بگو: به من خبر دهيد، اگر خدا مرا و هر كه را با من است هلاك كند يا ما را مورد رحمت قرار دهد، چه كسى كافران را از عذابى دردناك پناه مىدهد
29
بگو: او [خداى] رحمان است به او ايمان آورديم و تنها بر او توكل كرديم. پس به زودى خواهيد دانست چه كسى در گمراهى آشكار است
30
بگو: به من خبر دهيد، اگر آب شما [در زمين] فرو رود، چه كسى آب روان برايتان خواهد آورد