1
آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است تسبيح خدا مىگويند، خدايى كه فرمانرواى پاك و شكست ناپذير حكيم است
2
اوست آن كه در ميان درس ناخواندهها پيامبرى از خودشان برانگيخت كه آيات او را بر آنها مىخواند و پاكشان مىسازد و كتاب و حكمتشان مىآموزد، و حقا كه از پيش در ضلالت آشكارى بودند
3
و گروه ديگرى از ايشان را نيز كه هنوز به آنها نپيوستهاند، [تعليم مىدهد] و او مقتدر حكيم است
4
اين [رسالت] فضل خداست، آن را به هر كه بخواهد عطا مىكند و خدا صاحب فضل بزرگ است
5
مثل كسانى كه به [پيروى از] از تورات مكلف شدند سپس به آن عمل نكردند، همچون مثل درازگوشى است كه كتابهايى را حمل كند. بد است وصف آن قومى كه آيات خدا را تكذيب كردند! و خدا مردم ستمگر را هدايت نمىكند
6
بگو: اى كسانى كه يهودى شديد! اگر گمان داريد كه شما دوستان خداييد نه ديگر مردمان، پس تمنّاى مرگ كنيد اگر راست مىگوييد
7
ولى به سبب آنچه از پيش فرستادهاند هرگز آن را آرزو نخواهند كرد، و خداوند به ستمكاران آگاه است
8
بگو: مرگى كه از آن مىگريزيد، قطعا به سراغ شما مىآيد، سپس به سوى داناى نهان و آشكار بازگردانده مىشويد، آنگاه شما را از آنچه انجام مىداديد خبر ميدهد
9
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! چون براى نماز روز جمعه ندا داده شد، به سوى ذكر خدا بشتابيد و داد و ستد را واگذاريد كه اين براى شما بهتر است، اگر مىدانستيد
10
و چون نماز پايان گرفت، در زمين پراكنده شويد و از فضل خدا [روزى] بجوييد و خدا را بسيار ياد كنيد، باشد كه رستگار شويد
11
و هنگامى كه داد و ستد يا سرگرمىاى ديدند به سوى آن پراكنده شدند و تو را به حال ايستاده رها كردند. بگو: آنچه نزد خداست از سرگرمى و تجارت بهتر است، و خدا بهترين روزى دهندگان است