1
آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است همه تسبيح خدا مىگويند، و او مقتدر حكيم است
2
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! چرا چيزى را مىگوييد كه عمل نمىكنيد
3
نزد خدا سخت مبغوض است كه چيزى را بگوييد كه عمل نمىكنيد
4
همانا خداوند كسانى را كه در راه او صف در صف جهاد مىكنند چنانكه گويى بنايى آهنينند دوست مىدارد
5
و [ياد كن] هنگامى را كه موسى به قوم خود گفت: اى قوم من! چرا آزارم مىدهيد در حالى كه مىدانيد من فرستادهى خدا به سوى شمايم. پس چون [از حق] برگشتند، خدا هم دلهايشان را برگرداند، و خدا مردم نافرمان را هدايت نمىكند
6
و هنگامى كه عيسى پسر مريم گفت: اى فرزندان اسرائيل! بىترديد من فرستادهى خدا به سوى شمايم، در حالى كه آنچه را پيش از من آمده كه تورات است تصديق مىكنم و به رسولى كه پس از من مىآيد و نامش احمد است بشارت مىدهم، ولى همين كه [آن رسول] با دلايل روشن سرا
7
و كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ ببندد در حالى كه به اسلام دعوت مىشود؟ و خدا مردم ستمگر را هدايت نمىكند
8
مىخواهند نور خدا را با دهانهاى خود خاموش كنند، ولى خدا كاملكنندهى نور خويش است، هر چند كافران خوش نداشته باشند
9
اوست كه رسول خود را با هدايت و آيين درست فرستاد تا آن را بر همه اديان چيره سازد، هر چند مشركان را ناخوش آيد
10
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! آيا شما را بر تجارتى راه نمايم كه شما را از عذابى دردناك مىرهاند
11
به خدا و رسولش ايمان مىآوريد و در راه خدا با مال و جانتان جهاد مىكنيد. اين براى شما بهتر است، اگر مىدانستيد
12
تا گناهانتان را بر شما ببخشايد و شما را به باغهايى كه از پاى درختانش نهرها جارى است و به سراهاى دلپسند در بهشتهاى جاويدان در آورد كه اين همان كاميابى بزرگ است
13
و [نعمت] ديگرى كه دوستش داريد، نصرتى از جانب خدا و فتحى نزديك است و مؤمنان را بشارت ده
14
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! ياران خدا باشيد، همان گونه كه عيسى بن مريم به حواريون گفت: ياران من در راه خدا چه كسانىاند؟ حواريون گفتند: ما ياران خداييم. پس گروهى از بنى اسرائيل ايمان آوردند و گروهى كافر شدند، و كسانى را كه ايمان آوردند بر دشمنانشا