1
قطعا خدا سخن زنى را كه در بارهى شوهرش با تو مجادله مىكرد و به خدا شكايت مىنمود شنيد، و خدا گفت و گوى شما را مىشنود. همانا خدا شنواى بيناست
2
از شما كسانى كه زنانشان را «ظهار» مىكنند [و مىگويند: تو نسبت به من به منزله مادرم هستى] آنها مادرانشان نيستند. مادرانشان تنها كسانىاند كه ايشان را زادهاند، و قطعا آنها سخنى زشت و باطل مىگويند، و البته خدا باگذشت و آمرزنده است
3
و كسانى كه زنانشان را ظهار مىكنند، سپس از گفته خود باز مىگردند، بايد پيش از آن كه آميزش كنند، بندهاى را آزاد نمايند. اين [حكمى] است كه بدان پند داده مىشويد، و خدا بدانچه مىكنيد آگاه است
4
و هر كه [بردهاى] نيابد، بايد پيش از آميزش، دو ماه پياپى روزه بدارد، و هر كس نتواند، شصت مستمند را اطعام كند. اين [حكم] براى آن است كه به خدا و پيامبرش ايمان بياوريد، و اين حدود خداست، و براى كافران عذابى دردناك است
5
بىگمان كسانى كه با خدا و رسولش دشمنى و مخالفت مىكنند خوار و ذليل مىشوند، چنان كه پيشينيان آنها خوار و ذليل شدند و همانا آيات روشن [خود] را فرستادهايم، و كافران را عذابى خفتبار است
6
روزى كه خداوند همه آنان را برانگيزد و بدانچه كردهاند آگاهشان سازد. خدا حساب آن [اعمال] را نگه داشته و آنها فراموش كردهاند، و خدا بر هر چيزى گواه است
7
آيا ندانستهاى كه خدا آنچه را در آسمانها و آنچه را در زمين است مىداند؟ [هيچگاه] سه نفر با هم نجوا نمىكنند مگر اين كه او چهارمين آنهاست، و نه پنج نفر مگر اين كه او ششمين آنهاست، و نه كمتر از آن و نه بيشتر مگر اين كه هر كجا باشند او با آنهاست. آنگ
8
آيا به كسانى كه از نجوا منع شده بودند نظر نيفكندى كه باز بدانچه از آن منع شدهاند بر مىگردند و به [منظور] گناه و تعدى و مخالفت پيامبر با يكديگر نجوا مىكنند و چون نزد تو مىآيند تو را بدان شيوه كه خدا سلام و تحيّت نگفته است سلام مىدهند و در دل خود م
9
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! چون با يكديگر نجوا مىكنيد، در باب گناه و تعدى و نافرمانى پيامبر نجوا نكنيد، و به نيكوكارى و پرهيزكارى نجوا كنيد، و از خدايى كه به سوى او محشور مىشويد پروا بداريد
10
جز اين نيست كه نجوا از شيطان است، تا كسانى را كه ايمان آوردهاند محزون كند، ولى جز به اذن خدا هيچ آسيبى به آنها نمىرساند، و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكل كنند
11
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! هرگاه به شما گفته شد در مجلسها [براى برادرانتان] جاى باز كنيد، جاى باز كنيد تا خدا براى شما [در بهشت] جاى بگشايد. و چون گفته شد برخيزيد، برخيزيد تا خدا كسانى از شما را كه ايمان آورده و كسانى را كه دانش داده شدهاند رتب
12
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! چون [خواستيد] با پيامبر نجوا كنيد، پيش از نجوايتان صدقهاى تقديم داريد. اين [كار] براى شما بهتر و پاكيزهتر است پس اگر چيزى نيافتيد، بىگمان خدا آمرزندهى مهربان است
13
آيا [از فقر] ترسيديد كه پيش از نجوايتان صدقههايى بدهيد؟ پس حالا كه عمل نكرديد و خدا هم بر شما بخشود، نماز برپا داريد و زكات دهيد و خدا و رسول او را اطاعت كنيد، و خدا به آنچه مىكنيد آگاه است
14
آيا نديدى كسانى را كه قومى را دوست گرفتند كه خدا بر آنها خشم گرفته است؟ اينان نه از شما هستند و نه از آنها، و به دروغ سوگند مىخورند [كه با شمايند] و خود مىدانند
15
خدا براى آنها عذابى سخت فراهم كرده است. به راستى آنها بد عمل مىكردند
16
سوگندهاى خود را سپرى گرفتند و [مردم را] از راه خدا بازداشتند، پس براى ايشان عذابى خفتبار است
17
در برابر خدا نه اموالشان و نه اولادشان چيزى [از عذاب] را از آنها برطرف نمىسازد. آنها ياران آتشند و در آن جاودانن
18
روزى كه خدا همه آنها را برمىانگيزد، پس براى خدا سوگند مىخورند، چنان كه [امروز] براى شما سوگند مىخورند [كه مسلمانند]، و مىپندارند كه بر چيزى هستند [يا اعتبارى دارند]. آگاه باش كه آنها همان دروغگويانند
19
شيطان بر آنها چيره شده و خدا را از يادشان برده است. آنها حزب شيطانند. آگاه باش كه حزب شيطان همان زيانكارانند
20
بىترديد، كسانى كه با خدا و رسولش دشمنى و مخالفت مىكنند، آنها در [زمرهى] خوارترين افرادند
21
خدا مقرر داشته است كه: قطعا پيروز مىشوم من و رسولانم [نيز]. همانا خداوند، قوى و شكست ناپذير است
22
هيچ قومى را نيابى كه به خدا و روز واپسين ايمان آورده باشند در حالى كه با كسانى كه با خدا و رسولش مخالفت كردهاند دوستى كنند، هر چند پدرانشان يا پسرانشان يا برادرانشان يا عشيرهى آنها باشند. آنانند كه [خدا] ايمان را در دلهايشان رقم زده و با روحى از ج