1
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! در برابر خدا و رسولش [در هيچ كارى] جلو نيفتيد، و از خدا بترسيد. بىگمان خدا شنواى داناست
2
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! صدايتان را بلندتر از صداى پيامبر نكنيد و با او بلند سخن نگوييد آنگونه كه با يكديگر بلند سخن مىگوييد، مبادا بىآن كه خود بفهميد اعمالتان تباه شود
3
مسلما كسانى كه نزد پيامبر خدا صدايشان را فرو مىكشند همانها هستند كه خدا دلهايشان را براى پرهيزگارى خالص كرده است. آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است
4
بىترديد كسانى كه تو را از پشت اتاقها صدا مىزنند، بيشترشان نمىانديشند
5
و اگر آنها صبر مىكردند تا تو [خود] به سراغشان آيى برايشان بهتر بود، و خدا آمرزندهى مهربان است
6
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! اگر فاسقى برايتان خبرى آورد، نيك وارسى كنيد تا مبادا به نادانى، گروهى را آسيب رسانيد آنگاه بر آنچه كردهايد پشيمان شويد
7
و بدانيد كه رسول خدا در ميان شماست. اگر در بسيارى از كارها از [رأى و ميل] شما پيروى مىكرد، دچار هلاك و زحمت مىشديد، ليكن خدا ايمان را محبوب شما كرد و آن را در دلهاى شما آراست و انكار و نافرمانى و عصيان را منفور شما گردانيد. آنها واقعا رشد يافتگانن
8
[و اين] كرامت و نعمتى از جانب خداوند است و خدا داناى حكيم است
9
و اگر دو طايفه از مؤمنان با هم جنگيدند، ميان آن دو را اصلاح كنيد و اگر يكى از آن دو بر ديگرى تعدى كرد، با آن كه تعدى مىكند بجنگيد تا به فرمان خدا بازگردد. پس اگر بازگشت، ميانشان به عدالت صلح دهيد و عدل و انصاف روا داريد، كه بىشك خداوند دادگران را دو
10
جز اين نيست كه مؤمنان با يكديگر برادرند، پس ميان برادرانتان را اصلاح كنيد و از خدا بترسيد، اميد كه مورد رحمت قرار گيريد
11
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! نبايد قومى قوم ديگر را استهزا كنند، شايد آنها از اينها بهتر باشند، و نه زنانى زنان [ديگر] را، شايد آنها از اينها بهتر باشند، و عيب يكديگر را به رخ نكشيد و همديگر را به لقبهاى زشت مخوانيد كه بدنامى است نام كفر و فسوق پس ا
12
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از بسيارى گمانها بپرهيزيد، چرا كه پارهاى از گمانها گناه است، و [در كار ديگران] تجسّس نكنيد و كسى از شما غيبت ديگرى نكند آيا كسى از شما دوست دارد گوشت برادر مردهاش را بخورد؟ [بىشك همه شما] از آن كراهت داريد، [غيبت ني
13
اى مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم، و شما را تيرهها و قبيلهها قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد [و اينها ملاك امتياز نيست]، قطعا ارجمندترين شما نزد خدا پرهيزگارترين شماست. بىترديد خداوند داناى آگاه است
14
باديهنشينان گفتند: ايمان آورديم. بگو: ايمان نياوردهايد، ولى [بهتر است] بگوييد: اسلام آوردهايم، و ايمان هنوز به دلهاى شما راه نيافته است، و اگر خدا و پيامبر او را فرمان ببريد، چيزى از [پاداش] كارهاى شما را نمىكاهد. همانا خدا آمرزندهى مهربان اس
15
مؤمنان [واقعى] تنها كسانىاند كه به خدا و رسول او ايمان آوردند و هيچگاه شك ننمودند و با مال و جانشان در راه خدا جهاد كردند، تنها آنان صادقند
16
بگو: آيا خدا را از ديندارى خود باخبر مىسازيد؟ در صورتى كه خدا آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است مىداند، و خدا از همه چيز آگاه است
17
بر تو منّت مىنهند كه اسلام آوردهاند. بگو: به اسلام خويش بر من منت منهيد، بلكه اين خداست كه بر شما منّت مىنهد كه شما را به ايمان هدايت كرده است، اگر [در مدعاى خود] صادقيد
18
همانا خدا غيب آسمانها و زمين را مىداند، و خداوند به آنچه مىكنيد بيناست