1
كسانى كه كافر شدند و از راه خدا بازداشتند، [خدا] اعمالشان را تباه كرد
2
و آنان كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند و به آنچه بر محمد نازل شده- كه آن حق و از جانب پروردگارشان است- ايمان آوردند، [خداوند] بدىهايشان را بزدود و كار و بارشان را سامان بخشيد
3
اين بدان سبب است كه آنها كه كافر شدند، از باطل پيروى كردند، و كسانى كه ايمان آوردند از حق كه از جانب پروردگارشان است پيروى نمودند. بدينسان خداوند براى مردم وصف حالشان را بيان مىكند
4
پس چون با كافران روبه رو شديد [مهلت ندهيد و] گردنها را بزنيد، تا چون آنها را از پاى در آورديد، بندها [ى اسيران] را محكم كنيد، آنگاه يا به منّت [آزادشان كنيد] يا به فديه، تا جنگ بارهايش را فرو نهد. اين [فرمان خداست]، و اگر خدا مىخواست خود از ايشا
5
به زودى آنها را [به بهشت] هدايت مىكند و حالشان را نيكو مىگرداند
6
و در بهشتى كه براى آنها معرفى كرده داخلشان مىكند
7
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! اگر خدا را يارى كنيد، ياريتان مىكند و گامهايتان را استوار مىدارد
8
و كسانى كه كافر شدند، مرگ بر آنها، و [خدا] اعمالشان را نابود كرد
9
اين بدان سبب است كه آنها آنچه را خدا نازل كرده است خوش نداشتند و [خدا نيز] كارهايشان را نابود كرد
10
آيا در زمين سير نكردند تا ببينند فرجام كسانى كه پيش از آنها بودند چگونه شد؟ خدا زير و رويشان كرد و كافران را نظاير آن خواهد بود
11
اين بدان سبب است كه خدا دوستدار و مولاى كسانى است كه ايمان آوردند، ولى كافران را مولايى نيست
12
همانا خدا كسانى را كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند، به باغهايى داخل مىكند كه از پاى درختانش نهرها جارى است. و كسانى كه كافر شدند، [چند صباحى] بهره مىجويند و مىخورند همان گونه كه چهارپايان مىخورند، و [سر انجام] جايگاهشان آتش است
13
و بسا شهرها كه نيرومندتر از آن شهرى بود كه تو را بيرون كرد كه ما هلاكشان كرديم و براى آنها هيچ ياورى نبود
14
پس آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر راه روشنى قرار دارد، مانند كسى است كه زشتى عملش براى او زينت داده شده و از هوسهاى خود پيروى كردهاند
15
وصف بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده [اين است كه] در آن نهرهايى است از آبى كه [رنگ و بو و طعمش] برنگردد، و نهرهايى از شيرى كه مزهاش دگرگون نشود، و نهرهايى از شراب كه براى نوشندگان لذّتى است، و نهرهايى از عسل مصفا. و در آن جا هر گونه محصول [كه
16
و از آنها كسانى هستند كه [در ظاهر] به تو گوش مىدهند ولى چون از نزد تو بيرون مىروند، به دانش يافتگان مىگويند: [اين پيامبر] هم اكنون چه گفت؟ اينان كسانىاند كه خدا بر دلهايشان مهر نهاده و از هوسهاى خود پيروى كردهاند
17
و آنها كه هدايت پذير شدند، [خدا] بر هدايتشان افزود و [روح] تقوايشان بخشيد
18
آيا [كافران] جز اين انتظار دارند كه قيامت به ناگاه بر آنان در رسد؟ اينك نشانههاى آن آمده است. پس آنگاه كه [رستاخيز] بر آنان درآيد، پند گرفتنشان را چه سود
19
پس بدان كه هيچ معبودى جز خدا نيست، و براى گناه خويش و براى مردان و زنان مؤمن آمرزش بخواه، و خداست كه آمد و شد و جايگاه [و وابستگىهاى فكرى و عملى] شما را مىداند
20
و كسانى كه ايمان آوردهاند مىگويند: چرا سورهاى [در بارهى جهاد] نازل نمىشود؟ اما وقتى سورهاى صريح نازل گردد و در آن سخن از كارزار رود، بيماردلان را مىبينى كه، مانند كسى كه به حال احتضار افتاده به تو مىنگرند، پس همان سزاوارشان است
21
فرمانپذيرى و سخنى شايسته [بهتر است] و هنگامى كه كار [جهاد] قطعى شد، اگر با خدا راست مىگفتند برايشان بهتر بود
22
پس [اى منافقان!] اگر روى گردانديد، آيا جز اين انتظار مىرود كه در زمين تباهى كنيد و قطع رحم نماييد
23
اينان كسانى هستند كه خدا لعنتشان كرده و گوشهايشان را كر و چشمهايشان را كور نموده است
24
آيا در قرآن تدبر نمىكنند يا بر دلها [يشان] قفلهاى [عناد] است
25
بىگمان، كسانى كه پس از آن كه [راه] هدايت براى آنها روشن شد [به حقيقت] پشت كردند، شيطان آنها را فريفت و آرزويشان را دراز كرد
26
اين بدان سبب است كه آنها به كسانى كه نزول قرآن از جانب خدا را مكروه داشتند، گفتند: به زودى در برخى كارها از شما اطاعت خواهيم كرد. و خدا همداستانى سرّى آنها را مىداند
27
پس چگونهاند هنگامى كه فرشتگان جانشان را مىگيرند در حالى كه بر صورتها و پشتهايشان مىكوبند
28
اين بدان سبب است كه آنها از آنچه خدا را به خشم آورده پيروى كردند و از خرسندىاش كراهت داشتند پس [خداوند] اعمالشان را نابود كرد
29
آيا كسانى كه در دلهايشان بيمارى است، پنداشتهاند كه خدا هرگز كينههايشان را فاش نخواهد كرد
30
و اگر مىخواستيم، قطعا آنها را به تو نشان مىداديم و در نتيجه ايشان را به سيمايشان مىشناختى، و البته تو آنها را در لحن [و زهر] كلامشان [به راحتى] مىشناسى، و خدا از [ظاهر و باطن] اعمالتان آگاه است
Sonraki 8 ayet →