2
سوگند به [اين] كتاب روشنگر
3
همانا ما آن را قرآنى عربى كرديم، باشد كه تعقل كنيد
4
و همانا آن در امّ الكتاب (لوح محفوظ) نزد ما تحقيقا متعالى و پرحكمت است
5
آيا به سبب اين كه شما قومى گزافكاريد، قرآن را از شما باز مىگيريم [و از هدايت شما منصرف شويم؟
6
و چه بسيار پيامبرانى كه در ميان گذشتگان فرستاديم
7
و هيچ پيامبرى سوى ايشان نمىآمد مگر اين كه او را استهزا مىكردند
8
پس نيرومندتر از آنها را به هلاكت رسانديم و داستان [هلاكت] پيشينيان گذشت
9
و اگر از آنها بپرسى: آسمانها و زمين را چه كسى آفريد؟ قطعا مىگويند: آنها را آن قادر آگاه آفريد
10
آن كسى كه زمين را بسترى براى شما گردانيد و براى شما در آن راهها پديد آورد تا شما راه يابيد
11
و آن كسى كه از آسمان آبى به اندازه فرستاد پس به وسيله آن سرزمين مرده را زنده كرديم، به همين صورت [از قبرها] بيرون آورده مىشويد
12
خدايى كه همه جفتها [حيوانات و غيره] را آفريد و براى شما كشتىها و چهارپايان را كه بر آنها سوار مىشويد پديد آورد
13
تا بر پشت آنها قرار گيريد، پس چون بر آنها برنشستيد، نعمت پروردگار خود را ياد كنيد و بگوييد: پاك است خدايى كه اينها را مسخر ما كرد و [گر نه] ما را توان [تسخير] آنها نبود
14
و بىترديد ما به سوى پروردگارمان باز خواهيم گشت
15
و براى او از ميان بندگانش جزئى [چون فرزند] قرار دادند. به راستى كه انسان آشكارا ناسپاس است
16
آيا از آنچه مىآفريند، خود دختران را برگرفته و شما را به [داشتن] پسران برگزيده است
17
ولى هنگامى كه به يكى از آنها مژدهى [تولد] همان چيزى داده شود كه به خداى رحمان نسبت داده، چهرهاش سياه مىگردد در حالى كه خشم و تأسف خود را فرو مىخورد
18
آيا آن كسى كه در [لابهلاى] پيرايه و زيور پرورش مىيابد (دختر) و به هنگام جدال قدرت تبيين ندارد [فرزند خداست]
19
و فرشتگانى را كه بندگان رحمانند، مؤنث پنداشتند. آيا در آفرينش آنها حضور داشتهاند؟ زودا كه گواهى ايشان نوشته شود و بازخواست شوند
20
و گفتند: اگر خداى رحمان مىخواست، آنها را نمىپرستيديم. آنان به اين [سخن] علم ندارند و جز دروغ نمىگويند
21
آيا [ما] پيش از اين كتابى به آنها دادهايم، كه بدان تمسك مىجويند
22
بلكه گفتند: ما پدران خود را بر آيينى يافتهايم و ما بر آثار ايشان هدايت شدهايم
23
و همچنين پيش از تو در هيچ شهرى هشدار دهندهاى نفرستاديم مگر آن كه خوشگذرانهاى آن گفتند: ما پدران خود را بر آيينى يافتهايم و ما به آثار آنها اقتدا مىكنيم
24
[پيامبرشان] گفت: حتى اگر براى شما چيزى بياورم كه از آنچه پدران خود را بر آن يافتهايد، هدايت كنندهتر باشد [باز هم از آنها پيروى مىكنيد] گفتند: ما [نسبت] به آنچه بدان فرستاده شدهايد كافريم
25
پس، از آنها انتقام گرفتيم پس بنگر كه عاقبت تكذيب كنندگان چگونه شد
26
و [ياد كن] هنگامى را كه ابراهيم به پدر و قوم خود گفت: من واقعا از آنچه مىپرستيد بيزارم
27
مگر آن كس كه مرا آفريد كه البته او به زودى مرا هدايت خواهد كرد
28
و اين [سخن يكتاپرستى] را در نسل او سخنى ماندگار قرار داد، باشد كه [به سوى خدا] بازگردند
29
بلكه اينان و پدرانشان را برخوردار كردم تا اين كه حق و فرستادهاى روشنگر به سويشان آمد
30
و چون حق به سويشان آمد گفتند: اين افسون است و ما بدان كافريم
Sonraki 30 ayet →