3
اين گونه خداوند مقتدر حكيم به تو و به كسانى كه پيش از تو بودند وحى مىكند
4
آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آن اوست، و او بلند مرتبه و بزرگ است
5
نزديك است آسمانها [به خاطر عظمت وحى] از فراز يكديگر بشكافند و فرشتگان به حمد پروردگارشان تسبيح مىگويند و براى كسانى كه در زمينند آمرزش مىطلبند. آگاه باش كه بىشك خداست كه آمرزندهى مهربان است
6
و خدا مراقب كسانى است كه جز او را ولى و سرپرست گرفتند و تو بر آنها و كيل نيستى
7
و بدين سان قرآن عربى را به تو وحى كرديم تا اهل مكه و هر كه را پيرامون آن است بيم دهى و از روز گرد آمدن [خلق] كه ترديدى در آن نيست بترسانى كه گروهى در بهشت و گروهى در دوزخند
8
و اگر خدا مىخواست، قطعا آنها را يك امت قرار مىداد [و همه را به اجبار هدايت مىكرد] ليكن او [آنها را مختار ساخت تا] هر كه را بخواهد به رحمت خويش درآورد، و ستمگران را هيچ ولىّ و ياورى نيست
9
آيا به جاى او سرپرستانى براى خود گرفتهاند؟ خداست كه ولىّ [حقيقى] است، و اوست كه مردگان را زنده مىكند و هموست كه بر هر چيزى تواناست
10
و در بارهى هر چه اختلاف كرديد، حكمش با خداست. اين خداى يكتا است كه پروردگار من است بر او توكل كردهام و به او روى مىآورم
11
خالق آسمانها و زمين است. از خودتان براى شما زوجهايى پديد آورد، و از چهارپايان نيز جفتها بيافريد. شما را در اين [زوجيت] تكثير مىكند. چيزى همانند او نيست، و اوست شنواى بينا
12
كليدهاى آسمانها و زمين از آن اوست. براى هر كس بخواهد روزى را گشايش مىدهد يا تنگ مىگيرد. همانا او به هر چيزى آگاه است
13
براى شما از [احكام] دين همان را تشريع كرد كه به نوح توصيه كرده بود، و [نيز] آنچه را به تو وحى كرديم و آنچه را كه به ابراهيم و موسى و عيسى توصيه نموديم كه دين را برپا داريد و در آن تفرقه نكنيد. بر مشركان آنچه بدان دعوتشان مىكنى، گران است [و از توحي
14
و آنها اختلاف نكردند مگر پس از آن كه علم برايشان آمد [آن هم] به صرف حسد [و برترى جويى] كه ميانشان بود. و اگر سخنى از پروردگارت بر اين نگذشته بود كه تا مدتى معين [مهلت داده شوند] قطعا ميانشان حكم [به هلاك] مىشد. و كسانى كه بعد از آنها كتاب [تورات
15
پس براى اين [دين اسلام] دعوت كن، و همان گونه كه دستور يافتهاى پايدارى كن و از هوسهاى آنها پيروى مكن و بگو: [من] به هر كتابى كه خدا نازل كرده ايمان آوردهام و مأمور شدهام ميان شما به عدالت حكم كنم. خداوند [يگانه] پروردگار ما و پروردگار شماست. اع
16
و كسانى كه در بارهى خدا [و دين او] پس از آن كه [دعوت او] پذيرفته شد مجادله مىكنند، حجت آنها نزد پروردگارشان باطل است، و خشمى [از خدا] برايشان است و براى آنها عذابى سخت خواهد بود
17
خدا كسى است كه كتاب و ترازو [ى اعمال و ايمان] را به حق نازل كرد، و تو چه مىدانى شايد قيامت نزديك باشد
18
كسانى كه به آن ايمان ندارند شتاب در آمدن آن را مىخواهند، و كسانى كه ايمان آوردهاند، از آن در هراسند و مىدانند كه آن حق است. آگاه باش كسانى كه در مورد قيامت جدال مىكنند سخت در گمراهى [پرت و] دورى هستند
19
خدا نسبت به بندگانش لطف دارد، هر كه را بخواهد روزى مىدهد و اوست نيرومند شكست ناپذير
20
هر كه كشت آخرت را بخواهد، براى وى در كشتش مىافزاييم و كسى كه تنها كشت اين دنيا را طلب كند به او از آن مىدهيم ولى در آخرت او را هيچ نصيبى نيست
21
آيا براى آنها معبودهايى است كه برايشان از دين چيزى را كه خدا بدان رخصت نداده تشريع كردهاند؟ و اگر نبود آن سخن قطعى [مهلت] مسلما ميان آنها [به هلاكت] حكم مىشد و البته براى ظالمان عذابى دردناك است
22
[آن روز] ظالمان را مىبينى كه از آنچه كسب كردهاند بيمناكند و همان بر آنها واقع مىشود، و كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند، در باغهاى بهشتند. براى آنها هر چه بخواهند نزد پروردگارشان موجود است. اين همان تفضل بزرگ است
23
اين همان [پاداشى] است كه خدا بندگان خود را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند [بدان] مژده مىدهد. بگو: من بر اين [رسالت] مزدى از شما نمىخواهم مگر محبت و دوستى خويشان [و اهل بيت] را. و هر كس نيكى كسب كند براى او در آن نيكى مىافزاييم. بىترد
24
آيا مىگويند بر خدا دروغ بسته؟ پس اگر خدا بخواهد بر دلت مهر مىنهد [تا نتوانى خلاف بگويى]، و خدا باطل را محو و حق را با سخنان خويش استوار مىگرداند. بىترديد او به راز دلها آگاه است
25
و او كسى است كه توبه را از بندگان خود مىپذيرد و از بدىها در مىگذرد و هر چه مىكنيد مىداند
26
و [دعاى] كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند اجابت مىكند و از فضل خويش به آنها زياده مىدهد، ولى كافران را عذابى سخت خواهد بود
27
و اگر خدا روزى را براى بندگانش وسعت مىداد، مسلما در زمين سر به عصيان بر مىداشتند، و ليكن به اندازهاى كه مىخواهد نازل مىكند. به راستى او به [حال] بندگانش آگاه و بيناست
28
و اوست خدايى كه پس از نوميدىشان باران مىفرستد و رحمت خويش را [بر همهجا] مىگسترد، و سرپرست ستوده اوست
29
و از نشانههاى [قدرت] او آفرينش آسمانها و زمين و آنچه از [انواع] جنبندگان در ميان آن دو پخش نموده است، و او هرگاه بخواهد برگردآوردن آنها قادر است
30
و هر مصيبتى به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست و [خدا] از بسيارى [گناهان] در مىگذرد
Sonraki 23 ayet →