2
فرو فرستادن [اين] كتاب از جانب خداى شكست ناپذير داناست
3
آمرزندهى گناه، پذيرندهى توبه، سخت كيفر و صاحب نعمت [فراوان] است. خدايى جز او نيست. بازگشت [همه] به سوى اوست
4
در آيات خدا جز كسانى كه كافر شدند جدال نمىكنند پس رفت و آمد [و قدرت نمايى] آنها در شهرها تو را نفريبد
5
پيش از آنها قوم نوح، و بعد از ايشان دستههاى مخالف، [پيامبران] را تكذيب كردند، و هر امّتى قصد آن كرد كه پيامبرش را گرفتار سازد، و به باطل جدال نمودند تا حقيقت را با آن از ميان بردارند. امّا من آنها را [به عقوبت] گرفتم، پس [بنگر كه] عقوبت من چگونه ب
6
و بدينسان حكم پروردگارت در بارهى كسانى كه كفر ورزيدند تحقق يافت كه ايشان اهل آتشند
7
فرشتگانى كه حاملان عرشند و آنها كه پيرامون آنند، به ستايش پروردگارشان تسبيح مىگويند و به او ايمان دارند و براى مؤمنان آمرزش مىخواهند [و مىگويند:] پروردگارا! رحمت و دانش تو شامل همه چيز شده است، پس كسانى را كه توبه كرده و راه تو را دنبال نمودهاند ب
8
پروردگارا! و آنان و هر كه از پدران و همسران و فرزندانشان را كه به صلاح آمدهاند، به بهشتهاى جاودانى كه وعدهشان دادهاى داخل كن، همانا تو خود شكستناپذير و حكيمى
9
و آنها را از عقوبتها نگاه دار، و هر كه را در آن روز از عقوبات حفظ كنى به راستى بر او رحمت آوردهاى، و اين همان كاميابى بزرگ است
10
كافران ندا داده شوند كه نفرت و خشم خدا نسبت به شما از نفرت و خشم شما با يكديگر قطعا بزرگتر است، آنگاه كه شما به ايمان دعوت مىشديد و انكار مىكرديد
11
مىگويند: پروردگارا! ما را دوبار ميراندى و دوبار زنده كردى. حالا به گناهانمان اعتراف كرديم، پس آيا راهى به سوى خروج [از آتش] هست
12
اين [كيفر] براى آن است كه چون خدا به تنهايى خوانده مىشد، انكار مىكرديد، و چون به او شرك آورده مىشد [به آن] ايمان مىآورديد. پس [امروز] حكم [در بارهى شما] از آن خداى والاى بزرگ است
13
اوست آن كس كه آيات خود را به شما نشان مىدهد و برايتان از آسمان روزى مىفرستد، و تنها كسى [از اين امور] پند مىگيرد كه روى به خدا آورد
14
پس خدا را در حالى كه عبادت را براى او خالص كردهايد بخوانيد، هر چند كافران را خوش نيايد
15
[خدايى كه] داراى منزلتهاى رفيع و صاحب عرش است. به هر كس از بندگانش كه خواهد، آن روح (فرشته) را به فرمان خويش مىفرستد، تا [مردم را] از روز ملاقات [با خدا] بترساند
16
آن روز كه مردم حاضر و نمايان شوند، چيزى از آنها بر خدا پوشيده نماند. امروز فرمانروايى از آن كيست؟ از آن خداوند يكتاى قهّار است
17
امروز هر كسى به [موجب] آنچه انجام داده است جزا داده مىشود. امروز هيچ ستمى نيست و خدا زود به حسابها مىرسد
18
و آنها را از آن روز قريب الوقوع بترسان، آنگاه كه جانها به گلوگاه مىرسد در حالى كه اندوه خود را فرو مىخورند. براى ستمگران نه ياورى هست و نه شفاعتگرى كه مورد اطاعت باشد
19
[خدا] نگاههاى خيانت بار و آنچه را كه سينهها پنهان مىدارند، مىداند
20
و خدا به حق حكم مىكند، و معبودهايى را كه در برابر او مىخوانند هيچ گونه داورى ندارند همانا خداست كه شنواى بيناست
21
آيا در زمين سير نكردند تا ببينند عاقبت كسانى كه پيش از آنها بودند چگونه شد؟ آنها از ايشان در قدرت و آثارى كه در زمين داشتند نيرومندتر بودند، ولى خدا آنها را به كيفر گناهانشان گرفتار كرد، و در برابر خدا مدافعى نداشتند
22
اين [كيفر] از آن روى بود كه پيامبرانشان دلايل آشكار برايشان مىآوردند، ولى [آنها] انكار مىكردند. پس خدا [گريبان] آنها را گرفت همانا او نيرومند سخت كيفر است
23
و به راستى موسى را با آيات خود و حجّتى آشكار فرستاديم
24
به سوى فرعون و هامان و قارون، ولى آنها گفتند: او جادوگرى دروغزن است
25
پس وقتى حقيقت را از جانب ما براى آنان آورد، گفتند: پسران كسانى را كه با او ايمان آوردهاند بكشيد و زنانشان را [براى بيگارى] زنده بگذاريد. ولى نيرنگ كافران جز در تباهى نيست
26
و فرعون گفت: مرا بگذاريد موسى را بكشم و او پروردگارش را [به يارى] بخواند. من مىترسم آيين شما را تغيير دهد يا در زمين شورش پديد آورد
27
و موسى گفت: من از هر متكبرى كه به روز حساب ايمان نمىآورد، به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مىبرم
28
و مرد مؤمنى از خاندان فرعون كه ايمان خود را كتمان مىكرد گفت: آيا مردى را مىكشيد كه مىگويد: پروردگار من خداست؟ در صورتى كه براى شما از جانب پروردگارتان دلايل آشكارى آورده، و اگر دروغگو باشد دروغش به زيان اوست، و اگر راستگو باشد [لا اقل] برخى از آن
29
اى قوم من! امروز حكومت از آن شماست [و] در زمين غلبه داريد، ولى اگر عذاب خدا بر سر ما آيد چه كسى ياريمان خواهد كرد؟ فرعون گفت: جز آنچه [مصلحت] مىبينم به شما ارائه نمىدهم و شما را جز به راه صحيح راهنمايى نمىكنم [مصلحت در قتل موسى است]
30
و كسى كه ايمان آورده بود، گفت: اى قوم من! همانا من بر شما از [روزى] مانند روزگار [هلاك] گروهها [ى مخالف پيامبران] بيم دارم
Sonraki 30 ayet →