1
اى مردم! از پروردگارتان، كه شما را از يك تن آفريد و همسرش را از او آفريد و از آن دو، مردان و زنان بسيارى را منتشر ساخت پروا كنيد و از خدايى كه به [نام] او از يكديگر درخواست مىكنيد و در مورد ارحام از خدا پروا كنيد. همانا خداوند مراقب شماست
2
و اموال يتيمان را به آنان بدهيد و مال مرغوب [آنها] را با مال نامرغوب [خود] عوض نكنيد و اموال آنها را با اموال خودتان مخوريد كه اين گناه بزرگى است
3
و اگر بيم آن داريد كه در بارهى [ازدواج] با دختران يتيم انصاف نكنيد، از ديگر زنان هر چه خوش داريد، دو يا سه و يا چهار زن را به همسرى درآوريد. پس اگر بيم آن داريد كه عدالت را رعايت نكنيد، به يك همسر و يا به آنچه مالك آنيد (كنيز) بسنده كنيد كه اين راه
4
و كابين بانوان را به رغبت تقديمشان كنيد، و اگر آنها با رضايت خاطر چيزى از آن را به شما بخشيدند آن را مباح و گوارا بخوريد
5
و اموالى كه خداوند آن را وسيله قوام زندگى شما قرار داده است در اختيار سفيهان قرار ندهيد، و از آن به آنها خوراك و پوشاك بدهيد و با آنها نيكو سخن بگوييد
6
و يتيمان را بيازماييد تا آنگاه كه به سنّ ازدواج رسيدند، پس اگر در آنها رشد يافتيد اموالشان را به آنها بدهيد، و آن را از بيم آن كه مبادا بزرگ شوند [و اموالشان را پس بگيرند] به اسراف و شتاب نخوريد. هر كه توانگر بود خويشتندارى كند و هر كه تهيدست بود د
7
مردان را از آنچه پدر و مادر و خويشان به جا مىگذارند سهمى است، و براى زنان نيز از آنچه پدر و مادر و خويشان به جا مىگذارند سهمى است، چه كم باشد چه زياد، [و] اين سهمى تعيين شده است
8
و چون به هنگام تقسيم ارث، خويشان [غير وارث] و يتيمان و تنگدستان حضور يافتند، از آن برخوردارشان سازيد و با آنها به نيكى سخن گوييد
9
و كسانى كه اگر بعد از خود فرزندانى ناتوان بر جاى گذارند بر [آيندهى] آنان بيم دارند، بايد [در بارهى يتيمان مردم نيز] بترسند، پس بايد از خدا پروا كنند و سنجيده سخن بگويند
10
بىگمان، كسانى كه اموال يتيمان را به ستم مىخورند جز آتشى در شكمهاى خود فرو نمىبرند، و به زودى در آتشى افروخته وارد خواهند شد
11
خدا شما را در بارهى فرزندانتان سفارش مىكند كه سهم پسر [در ميراث] چون سهم دو دختر است پس اگر [وارثان،] دخترانى بيش از دو تن باشند، دو سوم ميراث از آنهاست و اگر يك دختر باشد نيمى از ميراث از آن اوست. و اگر ميت را فرزندى باشد، پدر و مادر او هر يك وار
12
و نيمى از ميراث زنانتان از آن شماست اگر فرزندى نداشته باشند، و اگر فرزندى داشته باشند يك چهارم ميراث آنها پس از عمل به وصيت يا پرداخت بدهى كه داشتهاند از آن شماست. و [همچنين] اگر شما فرزندى نداشته باشيد يك چهارم و اگر فرزندى داشته باشيد يك هشتم مير
13
اينها مقررات الهى است، و هر كه از خدا و رسولش اطاعت كند، او را داخل بهشتهايى مىكند كه از پاى درختانش نهرها جارى است كه در آن جاودانهاند و اين همان كاميابى بزرگ است
14
و هر كه خدا و رسول او را نافرمانى كند و از حدود او تجاوز نمايد، وى را به آتشى در آورد كه همواره در آن بماند و براى او عذاب خفت بارى خواهد بود
15
و آن كسان از زنان شما كه مرتكب فحشا مىشوند، بر آنها از ميان خودتان چهار گواه بگيريد. پس اگر گواهى دادند، آنها را در خانهها بازداشت كنيد تا مرگشان برسد يا خدا راهى براى آنها پديد آورد
16
و از شما، آن زن و مردى را كه مرتكب فحشا مىشوند آزار [و مجازات] كنيد. پس اگر توبه كردند و درستى را در پيش گرفتند، از آنها دست برداريد كه بىشك خدا توبهپذير مهربان است
17
جز اين نيست كه پذيرش توبه از جانب خدا فقط براى كسانى است كه از روى نادانى بدى مىكنند سپس بىدرنگ توبه مىكنند اينانند كه خداوند توبهشان را مىپذيرد و خدا داناى حكيم است
18
و توبه كسانى كه پيوسته گناه مىكنند تا چون مرگ يكيشان فرا رسد، گويد: اينك توبه كردم، پذيرفته نيست، و نه توبه كسانى كه در حال كفر مىميرند. براى اينان عذابى دردناك فراهم ساختهايم
19
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! براى شما حلال نيست كه از زنان به اكراه ارث ببريد، و بر آنها سخت مگيريد تا بخشى از آنچه را كه به ايشان دادهايد ببريد، مگر آن كه مرتكب فحشايى آشكار شوند. و با آنها خوشرفتارى كنيد، و اگر آنها را خوش نداريد [بدانيد] چه بسا چ
20
و اگر خواستيد به جاى زنى زن ديگرى بگيريد، و به يكى از آنها مال فراوانى دادهايد، چيزى از او پس نگيريد. آيا آن را به بهتان و با گناه آشكار پس مىگيريد؟ [كه با اتهام زدن از مهرشان دست بردارند]
21
و چگونه آن را باز مىستانيد با اين كه از يكديگر كام گرفتهايد، و آنان [با عقد ازدواج] از شما پيمان محكمى گرفتهاند
22
و زنانى را كه پدرانتان به زنى گرفتهاند به همسرى نگيريد، مگر آنچه پيش از اين [در جاهليت] گذشت. بىترديد اين كارى زشت و منفور و راه و رسم بدى است
23
و بر شما حرام است ازدواج با مادران و دختران و خواهران و عمهها و خالههايتان و دختران برادر و دختران خواهر و دايگانى كه شما را شير دادهاند و خواهران شيرىتان و مادر زنانتان و دختران زنانتان كه در دامان شما پرورش يافتهاند از آن زنانى كه با آنان همبس
24
و زنان شوهردار [نيز بر شما حرام است] مگر زنانى كه مالك آنها شدهايد. [اين] حكم خدا بر شماست. و آنچه غير اين باشد براى شما حلال است كه با صرف اموال خويش طلب كنيد [ولى] پاكدامنانه، نه زشتكارانه. و زنانى را كه متعه كردهايد، مهرشان را به عنوان فريضه
25
و هر كه از شما توان مالى ندارد كه با زنان آزاد مؤمن ازدواج كند، از كنيزان با ايمان كه در اختيار داريد [ازدواج كند] و خدا به ايمان شما داناتر است، همه از يكديگريد. پس آنها را با اجازهى كسانشان به همسرى خود در آوريد و مهرشان را به شيوهاى نيكو بدهيد ب
26
خدا مىخواهد [حكم خويش را] براى شما بيان كند و راه و رسم پيشينيان را به شما ارائه دهد و بر شما ببخشايد، و خدا داناى حكيم است
27
و خدا مىخواهد بر شما ببخشايد، و كسانى كه پيرو شهواتند مىخواهند شما دستخوش انحرافى بزرگ شويد
28
خدا مىخواهد بر شما آسان گيرد، و آدمى ناتوان آفريده شده است
29
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! اموال خود را ميان خودتان به ناروا مخوريد، مگر آن كه داد و ستدى با رضايت يكديگر باشد. و يكديگر را مكشيد، همانا خدا با شما مهربان است
30
و هر كه به تجاوز و ستم چنين كند، زودا كه او را به آتش دوزخ در آوريم، و اين بر خدا آسان است
Sonraki 30 ayet →