3
كه قطعا تو از پيامبرانى
5
[و اين قرآن] نازل شدهى آن عزيز مهربان است
6
تا مردمى را بيم دهى كه پدرانشان بيم داده نشدند و از اين رو ناآگاهند
7
[چون نپذيرفتند] وعدهى عذاب بىشك در بارهى اكثرشان تثبيت شد، پس ايمان نخواهند آورد
8
ما در گردنهاى آنها، تا چانههايشان، غلهايى نهادهايم، به طورى كه سرهايشان را بالا نگه داشتهاند [كه زير پايشان را نتوانند ديد]
9
و ما در برابرشان حايلى نهاديم و در پشت سرشان حايلى و بر چشمانشان پرده افكنديم، پس ايشان نمىتوانند ديد
10
و تفاوتشان نمىكند، چه هشدارشان دهى چه هشدارشان ندهى، ايمان نمىآورند
11
تو فقط كسى را هشدار مىدهى كه تابع قرآن باشد و از خداى رحمان در نهان بترسد. پس او را به آمرزش و پاداشى بىكران نويد ده
12
اين ماييم كه مردگان را زنده مىكنيم و هر چه را از پيش فرستادهاند و آثارشان را مىنويسيم، و همه چيز را در لوحى نمايان بر شمردهايم
13
و براى آنها (اهل مكّه)، جريان آن شهر را مثل بزن، آنگاه كه رسولان بدان جا آمدند
14
آنگاه كه دو تن را به سويشان فرستاديم، ولى تكذيبشان كردند و [آنها را] با سومى تقويت نموديم، پس گفتند: ما به سوى شما فرستاده شدهايم
15
گفتند: شما جز بشرى مانند ما نيستيد، و خداى رحمان چيزى نفرستاده است و شما جز دروغ نمىگوييد
16
گفتند: پروردگار ما مىداند كه ما واقعا به سوى شما فرستاده شدهايم
17
و بر عهدهى ما چيزى جز ابلاغ آشكار نيست
18
آنها گفتند: ما شما را به فال بد گرفتهايم. اگر دست برنداريد، حتما سنگسارتان مىكنيم و قطعا عذاب دردناكى از ما به شما خواهد رسيد
19
[رسولان] گفتند: شومى شما با خود شماست. آيا اگر پندتان دهند [به فال بد مىگيريد]؟ بلكه شما قومى افراط كار هستيد
20
و [در اين ميان] مردى از دورترين جاى شهر دوان دوان آمد [و] گفت: اى قوم من! از فرستادگان پيروى كنيد
21
از كسانى كه پاداشى از شما نمىخواهند و خود هدايت يافتهاند، پيروى كنيد
22
آخر چرا كسى را نپرستم كه مرا آفريده است و [همه شما] به سوى او بازگردانده مىشويد
23
آيا به جاى او خدايانى بگيرم كه اگر خداى رحمان برايم زيانى بخواهد، نه شفاعتشان مشكلى از من دفع مىكند و نه نجاتم مىدهند
24
در آن صورت من قطعا در گمراهى آشكارى خواهم بود
25
من به پروردگارتان ايمان آوردم، پس [اقرار] مرا بشنويد
26
[چون او را بكشتند] گفته شد: به بهشت درآى. گفت: اى كاش، قوم من مىدانستند
27
كه پروردگارم چگونه مرا آمرزيد و از اهل كرامتم گردانيد
28
و پس از [شهادت] وى بر قومش هيچ سپاهى از آسمان نازل نكرديم و نازل كننده نبوديم
29
تنها يك صيحه بود و بس، كه ناگاه همه در جا خاموش و بىجان افتادند
30
اى افسوس بر اين بندگان كه هيچ فرستادهاى براى آنها نيامد مگر آن كه او را مسخره مىكردند
Sonraki 30 ayet →