1
ستايش خدايى را كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آن اوست، و در آخرت [نيز] حمد و سپاس از آن اوست، و هم اوست حكيم آگاه
2
آنچه در زمين فرو مىرود و آنچه از آن بر مىآيد و آنچه از آسمان فرود مىآيد و آنچه در آن بالا مىرود [همه را] مىداند، و اوست مهربان آمرزنده
3
و كسانى كه كافر شدند، گفتند: ما را رستاخيز نخواهد آمد. بگو: چرا، سوگند به پروردگارم كه حتما به سراغتان خواهد آمد. [خدايى كه] عالم غيب است و هموزن ذرّهاى، نه در آسمانها و نه در زمين، از او پوشيده نيست، و هيچ كوچكتر و بزرگتر از آن نيست، مگر اين كه
4
تا كسانى را كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند پاداش دهد، آنان آمرزش و روزى كريمانه برايشان خواهد بود
5
و كسانى كه در [ابطال] آيات ما كوشش مىكنند كه ما را به عجز آورند، برايشان عذابى دردناك از شكنجه است
6
و كسانى كه از دانش بهره يافتهاند، مىدانند كه آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، حق است و به راه [آن خداى] شكستناپذير ستوده هدايت مىكند
7
و كسانى كه كافر شدند، گفتند: آيا مردى را به شما نشان دهيم كه شما را خبر مىدهد كه چون كاملا متلاشى شديد، قطعا آفرينشى جديد خواهيد يافت
8
آيا [اين مرد] بر خدا دروغ بسته يا جنونى در اوست؟ [نه،] بلكه آنها كه به آخرت ايمان نمىآورند، در عذاب و گمراهى بس دورى هستند
9
آيا به آنچه پيش رو و پشت سرشان از آسمان و زمين است، نگاه نكردند؟ اگر بخواهيم آنها را در زمين فرو مىبريم، يا قطعاتى از آسمان بر سرشان مىافكنيم. قطعا در اين [هشدار] براى هر بندهى توبه كارى عبرت است
10
و به راستى داود را از جانب خويش مزيّتى عطا كرديم، [و گفتيم:] اى كوهها و اى پرندگان! [در تسبيح] با او هم آواز شويد، و آهن را براى او نرم كرديم
11
كه زرههاى فراخ بساز و بافت آن را يكنواخت كن، و كار شايسته كنيد همانا من به آنچه انجام مىدهيد بينايم
12
و باد را مسخر سليمان كرديم كه [سير] صبحگاهش [مسير] يك ماه و عصرگاهش [نيز مسير] يك ماه بود، و چشمه مس مذاب را براى او روان ساختيم، و عدهاى از جنّ به فرمان پروردگارشان پيش روى او كار مىكردند، و هر كه از آنها از دستور ما سر بر مىتافت، از عذاب سوزان ب
13
براى او هر چه مىخواست از معبدها و مجسمهها و ظروف بزرگ مانند حوضچهها و ديگهاى ثابت مىساختند. اى خاندان داود! شكرگزار باشيد، و تعداد كمى از بندگان من سپاسگزارند
14
[سليمان با اين قدرت] هنگامى كه مرگ را براى او مقرر داشتيم، آنها را به مرگ او آگاه نساخت مگر موريانهاى كه عصاى او را مىخورد. پس چون [پيكرش] فرو افتاد، جنّيان دريافتند كه اگر غيب مىدانستند، در عذاب خفت بار نمىماندند
15
همانا براى [مردم] سبأ در محل سكونتشان نشانه [رحمتى] بود دو باغستان داشتند در جانب راست و چپ، [گفتيم:] از روزى پروردگارتان بخوريد و او را شكر كنيد كه شهرى است پاكيزه و پروردگارى آمرزگار
16
ولى روى گردانيدند پس بر آنها سيل ويرانگر فرستاديم، و دو باغستان آنها را به دو باغى با ميوههاى تلخ و شورگز و اندكى از درخت سدر مبدل ساختيم
17
اين [عقوبت] را به [سزاى] كفرانشان به آنها داديم و آيا جز ناسپاس را مجازات مىكنيم
18
و ميان آنها و ميان شهرهايى كه در آنها بركت نهاده بوديم، آبادىهايى پيدا [و نزديك به هم] پديد آورديم، و در آنها سير و سفر را به اندازه كرديم [و فاصلهها برابر بود، و گفتيم:] شبها و روزها به ايمنى در آنها سفر كنيد
19
ولى [اين مردم ناسپاس] گفتند: پروردگارا! ميان سفرهايمان دورى افكن [تا درويش و غنى متمايز شوند]، و بر خويشتن ستم كردند پس آنها را افسانههايى [عبرتآموز] گردانيديم، و سخت تار و مارشان كرديم. قطعا در اين [ماجرا] براى هر صبر پيشهى سپاسگزارى عبرتهاست
20
و همانا شيطان گمان خود را در مورد آنها راست يافت، و جز گروهى از مؤمنان، همه از او پيروى كردند
21
و را بر آنها تسلّطى نبود، جز آن كه [مىخواستيم] كسى را كه به آخرت ايمان دارد از كسى كه در بارهى آن مردّد است باز شناسيم، و پروردگار تو بر هر چيزى نگاهبان است
22
بگو: كسانى را كه به جاى خدا پنداشتهايد بخوانيد آنها به اندازهى ذرّهاى را نه در آسمانها و نه در زمين مالك نيستند، و در آن دو هيچ شركتى ندارند، و از آنها كسى مددكار خدا نيست
23
و شفاعت در پيشگاه او سود نمىبخشد، مگر در بارهى كسى كه او را اجازه دهد تا چون هراس از دلهايشان برطرف شود، [مجرمان به شافعان] گويند: پروردگارتان چه گفت؟ گويند: حق را، و او بلند مرتبه و بزرگ است
24
بگو: كيست كه شما را از آسمانها و زمين روزى مىدهد؟ بگو: خداى، و در حقيقت ما و شما يا بر هدايتيم يا در گمراهى آشكار
25
بگو: [شما] از آنچه ما گناه كردهايم بازخواست نمىشويد، و [ما نيز] از آنچه شما انجام مىدهيد بازخواست نخواهيم شد
26
بگو: پروردگارمان ما و شما را [يكجا] جمع مىكند، سپس ميان ما به حق داورى مىكند و اوست داور دانا
27
بگو: كسانى را كه به عنوان شريكان به او ملحق كردهايد، به من نشان دهيد. چنين نيست، بلكه اوست خداى شكستناپذير حكيم
28
و ما تو را نفرستاديم جز بشارتگر و هشدار دهنده براى همه مردم ليكن بيشتر مردم نمىدانند
29
و مىگويند: اين وعدهى [قيامت] كى خواهد بود، اگر راست مىگوييد
30
بگو: براى شما وعدگاه روزى است كه نه ساعتى از آن تأخير مىكنيد و نه پيش مىافتيد
Sonraki 24 ayet →