1
اى پيامبر! از خدا بترس و كافران و منافقان را اطاعت مكن. بىترديد خداوند داناى حكيم است
2
و آنچه را كه از جانب پروردگارت به تو وحى مىشود، پيروى كن. به يقين خداوند به آنچه مىكنيد آگاه است
3
و بر خدا توكّل كن، و همين بس كه خدا نگهبان [تو] است
4
خداوند براى هيچ مردى در درونش دو دل ننهاده است، و آن زنانتان را كه ظهار مىكنيد [و آنها را مادران خود مىخوانيد در واقع] مادران شما نگردانيده، و پسر خواندگانتان را پسران [واقعى] شما قرار نداده است. اين، گفتار شما با دهان [و زبانتان] است، ولى خدا حق
5
آنها (پسر خواندگان) را به [نام] پدرانشان بخوانيد، كه اين نزد خدا منصفانهتر است، و اگر پدرانشان را نمىشناسيد، پس برادران دينى و دوستان شمايند، [آنها را به نام برادر يا دوست خطاب كنيد.] و بر شما در آنچه اشتباه كردهايد گناهى نيست، ولى در آنچه دلهايت
6
پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان مقدمتر است و همسرانش [در حكم] مادران ايشانند. و خويشاوندان طبق كتاب خدا، از مؤمنان و مهاجران نسبت به يكديگر [در ارث] اولويت و تقدّم دارند، مگر آن كه بخواهيد به دوستان خود نيكى كنيد [و سهمى از مال خود را برايشان وصيت
7
و [ياد كن] هنگامى را كه از پيامبران پيمان گرفتيم و از تو و از نوح و ابراهيم و موسى و عيسى بن مريم، و از [همه] آنان پيمانى استوار گرفتيم [كه در تكليف رسالت كوتاهى نكنند]
8
تا [خدا] راستگويان را از صدقشان سؤال كند، و براى كافران عذابى دردناك آماده كرده است
9
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! نعمت خدا بر خودتان را ياد كنيد، آنگاه كه شما را لشكرهايى [در بدر] آمدند، پس بر سر آنان تندبادى و لشكرهايى كه آنها را نمىديديد فرستاديم، و خدا به آنچه مىكنيد ناظر است
10
[ياد كنيد] آنگاه كه از بالا و پايين [شهر] تان بر شما تاختند، و آنگاه كه چشمها خيره شد و جانها به گلوگاه رسيد و به خدا گمانهاى گوناگون مىبرديد
11
آن جا بود كه مؤمنان امتحان شدند و سخت تكان خوردند
12
و هنگامى كه منافقان و كسانى كه در دلهايشان بيمارى است مىگفتند: خدا و فرستادهاش جز فريب به ما وعده ندادند
13
و آنگاه كه گروهى از آنان گفتند: اى مردم مدينه! ديگر براى شما جاى ماندن نيست، پس [از جبهه] برگرديد. و گروهى از آنها از پيامبر اجازه مىخواستند و مىگفتند: خانههاى ما بىحفاظ است، در حالى كه بىحفاظ نبود و جز فرار قصدى نداشتند
14
و اگر از اطراف [مدينه به وسيله كفار] مورد هجوم واقع مىشدند، سپس از آنها فتنهگرى [و بازگشت به شرك] خواسته مىشد، حتما آن را مىپذيرفتند، و جز اندك زمانى در آن درنگ نمىكردند
15
در حالى كه آنها پيش از اين با خدا پيمان بسته بودند كه پشت [به دشمن] نكنند، و پيمان خدا همواره بازخواست شدنى است
16
بگو: اگر از مرگ يا كشته شدن بگريزيد، اين گريز اصلا سودى به حال شما نخواهد داشت و در آن صورت جز اندكى [از زندگى] برخوردار نخواهيد شد
17
بگو: چه كسى مىتواند در برابر خدا از شما حمايت كند اگر او براى شما بدى بخواهد يا رحمت بخواهد؟ و آنان غير از خدا براى خود يار و ياورى نخواهند، يافت
18
همانا خدا كسانى از شما را كه از جنگ باز مىداشتند و كسانى را كه به برادرانشان مىگفتند: به سوى ما بياييد [و به جنگ نرويد]، به خوبى مىشناسد و جز اندكى به جنگ تن در نمىدهند
19
[آنها در همه چيز] بر شما بخيلند، و هنگامى كه بيم [جنگ] پيش آيد، آنها را مىبينى كه به تو مىنگرند و چشمانشان [از ترس در حدقه] مىگردد، مثل كسى كه از مرگ بيهوش شده باشد، و چون ترس برطرف شد، شما را به خاطر حرص مال با زبانهاى تند [و نيشدار در باره
20
مىپندارند كه احزاب [هنوز از اطراف مدينه] نرفتهاند و اگر احزاب بيايند، [از ترس آنها] دوست دارند كاش در ميان باديهنشينها بودند [و پنهان مىشدند] و از اخبار [جنگ] شما مىپرسيدند، و اگر در ميان شما هم بودند جز اندكى پيكار نمىكردند
21
قطعا براى شما در [رفتار] رسول خدا سرمشقى نيكوست، براى كسى كه به خدا و روز واپسين اميد دارد و خدا را فراوان ياد مىكند
22
[امّا] وقتى مؤمنان احزاب را ديدند، گفتند: اين همان چيزى است كه خدا و فرستادهاش به ما وعده دادند و خدا و رسولش راست گفتند، و جز بر ايمان و تسليمشان نيفزود
23
از مؤمنان مردانى هستند كه به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا كردند، پس برخى از آنها نذر خود را ادا كرده [به شهادت رسيدند] و برخى از آنها در [همين] انتظارند و هرگز پيمان خود را تغيير ندادند
24
تا خدا راستگويان را به خاطر راستىشان پاداش دهد، و منافقان را اگر بخواهد عذاب كند يا توبهشان را بپذيرد كه خدا آمرزندهى مهربان است
25
و خدا كافران خشمگين را دفع كرد، بىآن كه به غنيمتى رسيده باشند و خداوند مؤمنان را از جنگ كفايت كرد [و پيروزيشان داد] و خدا قوى شكست ناپذير است
26
و كسانى از اهل كتاب را كه با [احزاب] همپشتى كرده بودند، از دژهايشان به زير آورد و در دلهايشان هراس افكند كه گروهى را مىكشتيد و گروهى را اسير مىكرديد
27
و زمينشان و خانهها و اموالشان و سرزمينى را كه در آن پا نگذاشته بوديد، به ارث شما در آورد، و خدا بر هر چيزى تواناست
28
اى پيامبر! به همسرانت بگو: اگر خواهان زندگى دنيا و زينت آن هستيد، بياييد تا برخوردارتان كنم و به خوشى و نيكى رهايتان سازم
29
و اگر خواستار خدا و فرستادهى وى و سراى آخرتيد، به راستى خدا براى نيكوكاران شما پاداش بزرگى مهيا كرده است
30
اى همسران پيامبر! هر كس از شما مبادرت به كار زشت آشكارى كند، عذابش دو چندان خواهد بود و اين بر خداوند آسان است
Sonraki 30 ayet →