2
فرو فرستادن [اين] كتاب، كه هيچ [جاى] شكى در آن نيست از طرف پروردگار جهانيان است
3
آيا مىگويند: [محمد] آن را به دروغ ساخته است؟ [نه]، بلكه آن حق است و از جانب پروردگار توست، تا مردمى را كه پيش از تو بيم دهندهاى برايشان نيامده هشدار دهى، اميد كه هدايت يابند
4
خدا كسى است كه آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است در شش روز آفريد، آنگاه بر عرش [قدرت] قرار گرفت، براى شما غير از او سرپرست و شفيعى نيست، پس آيا پند نمىگيريد
5
امور [جهان] را از آسمان به سوى زمين تدبير مىكند، سپس [نتيجه آن] در روزى كه مقدار آن هزار سال از سالهايى است كه شما مىشمريد، به سوى او بالا مىرود [و دنيا پايان مىيابد]
6
او داناى نهان و آشكار است، شكست ناپذير مهربان است
7
همان كسى كه همه چيز را نيكو آفريد، و آفرينش انسان را از گل آغاز كرد
8
سپس [تداوم] نسل او را از چكيدهى آبى حقير مقرّر كرد
9
آنگاه [ساختار] او را تنظيم كرد، و از روح خويش در او دميد، و براى شما شنوايى و چشمها و دلها قرار داد، [ولى] اندكى سپاس مىگزاريد
10
و گفتند: آيا وقتى [مرديم و] در زمين ناپديد شديم، در آفرينش تازهاى خواهيم شد؟ بلكه آنها به لقاى پروردگارشان كافرند
11
بگو: فرشته مرگ كه بر شما گمارده شده، جانتان را مىستاند، آنگاه به سوى پروردگارتان بازگردانده مىشويد
12
و اگر مىديدى هنگامى كه مجرمان در پيشگاه پروردگارشان سرها را به زير افكنده [مىگويند]: پروردگارا! [آنچه وعده كرده بودى] ديديم و شنيديم، پس ما را بازگردان تا كار شايسته كنيم، كه اينك ما به يقين رسيدهايم
13
و اگر مىخواستيم، به هر كسى [از روى جبر] هدايتش را مىداديم، ليكن اين سخن از جانب من حتمى شده است كه به يقين جهنم را از همه جنّيان و آدميان [كه به اختيار خود خلاف مىكنند] آكنده سازم
14
پس به [سزاى] آن كه ديدار اين روزتان را از ياد برديد [عذاب را] بچشيد. ما نيز شما را از ياد بردهايم، و بچشيد عذاب هميشگى را به خاطر اعمالى كه انجام مىداديد
15
تنها كسانى به آيات ما مىگروند كه چون آن را به ايشان يادآورى كنند، به حال سجده مىافتند و به ستايش پروردگارشان تسبيح مىگويند و آنها بزرگى نمىفروشند
16
از بسترهاى خواب [براى عبادت شب] پهلو تهى مىكنند و پروردگارشان را با خوف و رجا مىخوانند و از آنچه روزيشان كردهايم انفاق مىكنند
17
پس هيچ كس نمىداند چه چيزى از روشنى چشمها به پاداش آنچه انجام مىدادند برايشان نهفته شده است
18
پس آيا كسى كه مؤمن است مانند كسى است كه نافرمان است؟ برابر نيستند
19
اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند، ايشان را براى پذيرايى، به خاطر آنچه انجام مىدادند منزلگاههاى بهشت است
20
و اما كسانى كه نافرمانى كردند، جايگاهشان آتش است. هر بار كه بخواهند از آن بيرون بيايند به درون آن بازگردانده مىشوند و به آنها گفته مىشود: بچشيد عذاب آتشى را كه دروغش مىپنداشتيد
21
و قطعا پيش از عذاب بزرگتر، از عذاب نزديكتر [اين دنيا] به آنها مىچشانيم، شايد كه آنها [به خدا] بازگردند
22
و كيست ظالمتر از آن كس كه به آيات پروردگارش توجه داده شود و آنگاه از آن روى بگرداند؟ قطعا ما از مجرمان انتقام خواهيم گرفت
23
و به راستى [ما] به موسى كتاب داديم پس در ديدار با او ترديد مكن و آن [كتاب] را راهنماى بنى اسرائيل قرار داديم
24
و نظر به اين كه شكيبايى كردند و به آيات ما يقين داشتند از آنها پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما [مردم را] هدايت مىكردند
25
البته پروردگار تو خودش روز قيامت در آنچه اختلاف مىكردند، ميانشان داورى خواهد نمود
26
آيا آنها را راه ننمود كه چه بسيار نسلها را پيش از آنها نابود كرديم كه [اينان] در خانههاى [ويران شدهى] آنها راه مىروند؟ قطعا در اين [امر] عبرتهاست. آيا نمىشنوند
27
آيا ننگريستند كه ما باران را به سوى زمين باير مىرانيم و بدان كشتزارى را بر مىآوريم كه دامهايشان و خودشان از آن مىخورند؟ آيا نمىبينند
28
و مىگويند: اين پيروزى [شما] كى خواهد بود اگر راست مىگوييد
29
بگو: روز فتح، ايمان كسانى كه كافر شدند سودى نمىدهد و مهلت داده نمىشوند
30
پس، از ايشان روى برتاب و منتظر باش كه آنها نيز در انتظارند