2
خداست كه هيچ معبودى جز او نيست و زندهى پاينده است
3
اين كتاب را به حق بر تو نازل كرد كه تصديق كننده كتابهاى پيشين است و تورات و انجيل را پيشتر نازل كرد
4
كه راهنماى مردم باشد، و فرقان (قرآن) را نازل كرد. همانا كسانى كه آيات خدا را انكار كردند براى آنان عذابى سخت است و خدا مقتدر دادستان است
5
مسلما هيچ چيز نه در زمين و نه در آسمانها بر خدا پوشيده نيست
6
اوست كه شما را در رحمها بدان گونه كه خواهد صورتگرى مىكند خدايى جز او نيست كه شكستناپذير حكيم است
7
اوست كه اين كتاب را بر تو نازل كرد كه بخشى از آن آيات محكم [صريح و روشن] است كه اساس كتابند و برخى متشابه [و تأويل پذير] اند، اما كج دلان از اين كتاب، متشابهات را كه تأويل آن را جز خدا نداند، براى فتنه جويى و به قصد تأويل دنبال مىكنند. و آنها كه در
8
[گويند:] بار الها! دلهاى ما را پس از آن كه هدايتمان كردى ملغزان، و ما را از نزد خويش رحمتى بخشاى كه همانا تو بخشايشگرى
9
پروردگارا! به يقين، تويى گرد آورندهى مردمان براى روزى كه ترديدى در آن نيست، [چرا كه] خدا خلف وعده نمىكند
10
كسانى كه كافر شدند، اموال و فرزندانشان به هيچ روى آنها را از [عذاب] خدا باز ندارد و آنان خود هيمه دوزخند
11
همچون شيوهى فرعونيان و كفّار پيشين آيات ما را دروغ انگاشتند، پس خدا آنان را به گناهانشان بگرفت كه خدا سخت كيفر است
12
به كافران بگو: زودا كه به زانو در آييد و به سوى جهنّم گرد آورده شويد و چه بد جايگاهى است
13
قطعا در [داستان] دو گروهى كه با هم رو در رو شدند براى شما درس عبرتى بود گروهى در راه خدا مىجنگيد و ديگرى كافر بود كه مؤمنان را به چشم سر دو برابر خود مىديد و خدا هر كه را خواهد به نصرت خويش يارى مىدهد. يقينا در اين امر اهل بصيرت را عبرتى است
14
دوست داشتن خواستنىها از زنان و اولاد و اموال فراوان از زر و سيم و اسبان نشاندار و دامها و كشتزاران در چشم مردم آراسته شده است، ولى اينها متاع زود گذر زندگانى دنياست و سر انجام نيكو [و زندگى عالىتر] نزد خداست
15
بگو: آيا شما را به بهتر از اينها خبر دهم؟ براى پرهيزگاران نزد پروردگارشان باغهايى است كه از پاى درختانش نهرها جارى است و در آن جاودانه بمانند و همسرانى پاكيزه و [از همه خوشتر] رضا و خرسندى خدا را دارند، و خداوند بر [احوال] بندگان بصير است
16
كسانى كه مىگويند: پروردگارا! ايمان آورديم پس گناهان ما را بيامرز و ما را از عذاب آتش در امان دار
17
[اينان] صابران و راستگويان و فرمانبران و انفاق كنندگان و استغفارگران در سحرگاهانند
18
خدا كه همواره نگاهبان عدل [و درستى] است گواهى مىدهد كه جز او معبودى نيست و فرشتگان و دانشوران [نيز گواهى مىدهند] جز او معبودى نيست كه شكست ناپذير حكيم است
19
در حقيقت، دين در نزد خدا همان اسلام است، و اهل كتاب در آن اختلاف نكردند مگر پس از آن كه به حقّانيت آن پى بردند، آن هم به خاطر حسد و رقابت ميان خويش. و هر كه به آيات خدا كافر شود [بداند كه] خدا سريع الحساب است
20
پس اگر با تو به محاجّه برخاستند بگو: من و هر كه پيرو من است روى دل به خدا سپرديم. و به كسانى كه كتاب داده شدند و به بىسوادان [مشرك كه كتاب ندارند،] بگو: آيا اسلام آورديد؟ پس اگر مسلمان شدند قطعا هدايت يافتهاند، و اگر روى برتافتند تنها رساندن پيام ب
21
كسانى كه آيات الهى را انكار مىكنند و به ناحق پيامبران را مىكشند و مردمى را كه به عدالت فرمان مىدهند به قتل مىرسانند، آنها را به عذابى دردناك بشارت ده
22
آنها كسانى هستند كه در دنيا و آخرت اعمالشان به هدر رفته و براى آنان هيچ ياورى نخواهد بود
23
آيا كسانى را كه بهرهاى از كتاب يافتهاند نديدى كه چون به كتاب خدا فراخوانده مىشوند تا ميانشان حكم كند، گروهى از آنان به حال اعراض پشت مىكنند
24
اين بدان سبب است كه آنها گفتند: هرگز آتش جز چند روزى به ما نخواهد رسيد، و دروغها كه مىساختند آنها را در دينشان فريب داد
25
پس چگونه خواهد بود آنگاه كه آنان را در روزى كه در آن ترديدى نيست گرد آوريم و به هر كس نتيجه دستاوردش به تمامى داده شود و بر آنها ستمى نرود
26
بگو: بار الها! [اى] صاحب فرمانروايى! به هر كه خواهى حكومت مىدهى و از هر كه خواهى باز مىستانى، و هر كه را خواهى عزّت مىبخشى و هر كه را خواهى خوار مىكنى، [سر رشته] همه خيرات به دست توست و تو بر هر كارى توانايى
27
شب را در روز و روز را در شب داخل مىكنى، و زنده را از مرده و مرده را از زنده، بيرون مىآورى، و هر كه را خواهى بىحساب روزى مىدهى
28
مؤمنان نبايد كافران را به جاى مؤمنان دوست بگيرند، و هر كه چنين كند او را با خدا كارى نباشد [و از او بريده است] مگر اين كه از آنان به نوعى تقيّه كنيد. و خدا شما را از خود بر حذر مىدارد و [بدانيد كه] بازگشت [نهايى] به سوى خداوند است
29
بگو: اگر آنچه را كه در سينههاى شماست نهان كنيد، يا عيان كنيد خدا آن را مىداند، و هر آنچه را در آسمانها و زمين است مىداند، و خدا بر هر چيزى تواناست. بازگشت، سرنوشت. ان تخفوا (خفى): اگر مخفى كنيد. ما فى صدوركم: آنچه در دلهاى شماست. او تبدوا (بدو)
30
روزى كه هر كس هر آنچه از نيك و بد كرده است حاضر مىيابد و آرزو مىكند كاش ميان او و كار بدش فاصلهاى دور بود، و خدا شما را از [كيفر] خود برحذر مىدارد، و خدا به بندگان رئوف است
Sonraki 30 ayet →