2
اين آيات كتاب روشنگر است
3
شايد تو از اين كه مشركان ايمان نمىآورند جان خود را هلاك سازى
4
اگر بخواهيم، معجزهاى از آسمان بر آنها نازل مىكنيم تا در برابر آن خاضعانه گردن نهند
5
و هيچ تذكّر جديدى از سوى خداى رحمان برايشان نمىآيد جز اين كه از آن روى بر مىتابند
6
همانا [آن را] تكذيب كردند، پس به زودى اخبار آنچه مسخرهاش مىكردند بديشان خواهد رسيد
7
آيا به زمين ننگريستند كه چه بسيار از گونههاى گياهان زيبا در آن رويانديم
8
قطعا در اين [روياندن] عبرتى است ولى بيشترشان مؤمن نيستند
9
و حقا پروردگار تو همان شكست ناپذير مهربان است
10
و [ياد كن] هنگامى را كه پروردگارت موسى را ندا داد كه به سوى قوم ستمكار بيا
11
[به سوى] قوم فرعون. آيا [از كفر و سركشى] نمىپرهيزند
12
گفت: پروردگارا! خوف آن دارم كه تكذيبم كنند
13
و سينهام تنگ مىشود و زبانم [به گفتار] روان نيست. پس به هارون [نيز پيام] فرست
14
و آنان بر گردن من خونى دارند، پس مىترسم مرا بكشند
15
گفت: نه، چنين نيست، [تو و هارون] آيات ما را [براى آنها] ببريد كه ما همراه شما شنوندهايم
16
پس به سوى فرعون بياييد [من آنجا حاضرم] و بگوييد: ما فرستادهى پروردگار جهانيانيم
17
كه فرزندان اسرائيل را با ما بفرست
18
فرعون گفت: آيا تو را از كودكى در ميان خود بزرگ نكرديم، و ساليانى از عمرت را در ميان ما نبودى
19
و آن كردهى خويش را كردى [و كسى را كشتى] در حالى كه تو از ناسپاسان بودى. كودكى. لبثت (لبث): توقف كردى، ماندى. فينا: در ميان ما. عمرك: عمرت. سنين جمع سنة: سالها. فعلت فعلتك: انجام دادى آن كارت را، كار خود را كردى. كافر: كفران كننده، ناشكر
20
گفت: آن را هنگامى مرتكب شدم كه از ناآگاهان بودم [نمىدانستم مشتى سبب قتل است]
21
و چون از شما ترسيدم گريختم، پس پروردگارم به من داورى و دانش داد و مرا از پيامبران قرار داد
22
و آن هم نعمتى است كه بر من منت مىنهى كه فرزندان اسرائيل را بندهى خود ساختهاى
23
فرعون گفت: رب العالمين چيست
24
گفت: او پروردگار آسمانها و زمين و پديدههاى ميان آن دو است، اگر اهل يقين باشيد
25
فرعون به اطرافيان خود گفت: آيا نمىشنويد [چه مىگويد]
26
[موسى دوباره] گفت: پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شماست
27
گفت: واقعا اين پيامبرى كه به سوى شما فرستاده شده ديوانه است
28
موسى گفت: اوست پروردگار مشرق و مغرب و آنچه ميان آنهاست، اگر تعقل كنيد
29
گفت: اگر خدايى غير از من اختيار كنى، قطعا تو را از زندانيان قرار مىدهم
30
گفت: حتى اگر براى تو حجتى روشن بياوريم
Sonraki 30 ayet →