1
پرخير و پاينده است آن [خدايى] كه بر بندهى خود [كتاب] جدا كنندهى حق و باطل را نازل كرد تا براى جهانيان هشدار دهنده باشد
2
خدايى كه فرمانروايى آسمانها و زمين از آن اوست، و فرزندى اختيار نكرده و براى او شريكى در فرمانروايى نبوده است، و هر چيزى را آفريده و حدّ و اندازهاى براى آن تدبير نموده است
3
و به جاى او خدايانى براى خود گرفتند كه چيزى نمىآفرينند و خود آفريده مىشوند، و براى خود اختيار زيان و سودى ندارند، و اختيار مرگ و زندگى و تجديد حيات ندارند
4
و كسانى كه كافر شدند، گفتند: اين [كتاب]، جز دروغى كه آن را بربافته، و گروهى ديگر او را بر آن يارى كردهاند، نيست. حقا كه به جانب ستم و دروغ [بزرگى] رو آوردند
5
و گفتند: افسانههاى پيشينيان است كه به درخواست او برايش نوشتهاند، و هر صبح و شام بر او خوانده مىشود. [تا حفظ كند
6
بگو: آن را كسى نازل كرده كه راز نهان را در آسمانها و زمين مىداند، و همو آمرزندهى مهربان است
7
و گفتند: اين چه پيامبرى است كه غذا مىخورد و در بازارها راه مىرود؟! چرا فرشتهاى به سوى او نازل نشده تا همراه وى هشدار دهنده باشد
8
يا گنجى به طرف او افكنده شود، يا باغى داشته باشد كه از [بارو بر] آن بخورد. و ستمكاران گفتند: شما جز مردى افسون شده را پيروى نمىكنيد
9
بنگر چگونه براى تو مثلها زدند و گمراه شدند، در نتيجه نمىتوانند راهى بيابند
10
پرخير و پاينده است خدايى كه اگر مىخواست، تو را بهتر از اين مىداد باغهايى كه جويبارها از پاى درختانش روان است، و براى تو كاخها پديد مىآورد
11
[اينها بهانه است،] بلكه آنها رستاخيز را تكذيب كردند، و براى هر كه رستاخيز را دروغ خواند، آتش افروخته آماده كردهايم
12
چون دوزخ آنها را از فاصلهاى دور ببيند، خشم و خروشى از آن مىشنوند
13
و چون آنها را در جاى تنگى از آن، زنجير شده بيندازند، آن جا فرياد «وا هلاكا» سر مىدهند
14
امروز يك بار وا هلاكا مگوييد و بسيار وا هلاكا بگوييد
15
بگو: آيا اين [عقوبت] بهتر است يا بهشت جاويدانى كه به پرهيزكاران وعده داده شده، بهشتى كه پاداش و محل بازگشت آنهاست
16
هر چه بخواهند در آنجا دارند و جاودانه در آنند، وعدهى تعهد شدهاى است بر پروردگار تو
17
و روزى كه آنها را با چيزهايى كه به جاى خدا مىپرستند [از فرشتگان و انسانها] محشور مىكند، سپس مىگويد: آيا شما اين بندگان مرا گمراه كرديد، يا آنها خود گمراه شدند
18
مىگويند: منزهى تو. ما را نسزد كه جز تو دوستى براى خود بگيريم، ولى تو آنها و پدرانشان را برخوردار كردى تا اين كه ياد تو را فراموش كردند و قومى هلاك شده گشتند
19
قطعا [خدايانتان] آنچه را مىگوييد دروغ خواندهاند، و اكنون نه مىتوانيد عذاب را از خود دفع كنيد و نه خود را يارى نماييد، و هر كه از شما ستم كند، عذابى سهمگين به او مىچشانيم
20
و پيش از تو پيامبران را نفرستاديم جز اين كه آنها نيز غذا مىخوردند و در بازارها راه مىرفتند، و ما شما [مردم] را وسيله آزمايش يكديگر قرار دادهايم آيا صبورى مىكنيد؟ و پروردگار تو بيناست
21
و كسانى كه به لقاى ما اميد ندارند گفتند: چرا فرشتگان بر ما نازل نشدند؟ يا پروردگارمان را نمىبينيم؟ راستى كه آنها در بارهى خويشتن تكبر ورزيدند و طغيان كردند، طغيانى بزرگ
22
روزى كه فرشتگان را ببينند، بشارتى در آن روز براى مجرمان نخواهد بود و [به التماس] مىگويند: ما را امان دهيد و معاف داريد
23
و به سراغ اعمالى كه كردهاند مىرويم و آن را چون گردى پراكنده بر باد مىدهيم
24
آن روز جايگاه اهل بهشت بهتر و استراحتگاهشان نيكوتر است
25
و روزى كه آسمان با ابرهايش بشكافد و فرشتگان چنان كه بايد فرستاده شوند
26
آن روز فرمانروايى، واقعى و از آن [خداى] رحمان است و روزى است كه بر كافران بسى دشوار خواهد بود
27
و روزى كه ستمكار دستهاى خود را به دندان گزد و گويد: اى كاش با پيامبر راهى پيش مىگرفتم
28
اى واى بر من، كاش فلانى را دوست خود نگرفته بودم
29
همانا مرا از قرآن پس از آن كه براى من آمده بود دور ساخت و شيطان همواره خوار كننده و فرو گذارندهى انسان بوده است
30
و پيامبر گويد: پروردگارا! قوم من اين قرآن را رها كردند
Sonraki 30 ayet →