1
سورهاى است كه آن را نازل كرده، [احكامش را] واجب نموده، در آن آياتى روشن آورديم تا شما پند گيريد
2
زن زناكار و مرد زناكار، هر يك از آن دو را صد تازيانه بزنيد، و اگر به خدا و روز واپسين ايمان داريد مبادا در دين خدا نسبت به آن دو دستخوش ترحّم گرديد، و بايد گروهى از مؤمنان در كيفر آن دو حضور يابند
3
مرد زناكار جز زن زناكار يا مشرك را به همسرى نمىگيرد، و زن زناكار را جز مرد زناكار يا مشرك نمىگيرد، و اين [ازدواج] بر مؤمنان حرام شده است
4
و كسانى كه به زنان پاكدامن نسبت زنا مىدهند، سپس چهار شاهد نمىآورند، به آنها هشتاد تازيانه بزنيد و هيچگاه شهادتى از آنها نپذيريد، و اينها بىشك فاسقاند
5
مگر كسانى كه بعد از آن توبه كرده و اصلاح نمودند كه خداوند البته آمرزندهى مهربان است
6
و كسانى كه همسران خود را به زنا متهم مىكنند، و جز خودشان شاهدان ديگرى ندارند، گواهى يكى از آنها چهار بار گواهى، با سوگند به خداست [مبنى بر اين] كه بىترديد او از راستگويان است
7
و بار پنجم بگويد: لعنت خدا بر او باد اگر از دروغگويان باشد
8
و از آن [زن] كيفر را بر مىدارد اين كه چهار بار به خدا سوگند ياد كند كه شوهر او حتما از دروغگويان است
9
و بار پنجم بگويد كه خشم خدا بر او باد اگر [مرد] از راستگويان باشد
10
و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود و اين كه خدا توبهپذير حكيم است [هلاك مىشديد]
11
همانا كسانى كه آن تهمت عظيم را [در بارهى يكى از زنان پيامبر] به ميان آوردند، دستهاى از شما بودند. آن تهمت را براى خود شرّ مپنداريد، بلكه آن براى شما خير و مصلحت است. بر عهدهى هر فردى از آنها سهمى از گناه است، و آن كه بخش عمدهى آن دروغسازى را بر
12
چرا هنگامى كه آن [تهمت] را شنيديد، مردان و زنان مؤمن نسبت به خودشان گمان نيك نبردند و نگفتند: اين تهمتى آشكار است
13
چرا بر آن [ادعا] چهار شاهد نياوردند؟ پس حالا كه شاهدان را نياوردند، اينان خود در پيشگاه خدا دروغگويند
14
و اگر فضل خدا و رحمتش در دنيا و آخرت شامل شما نمىشد، قطعا به [سزاى] بهتانى كه وارد آن شديد، به شما عذابى بزرگ مىرسيد
15
آنگاه كه آن [بهتان] را از زبان يكديگر مىگرفتيد و خبرى را كه بدان علم نداشتيد، دهان به دهان مىگفتيد و مىپنداشتيد كه كارى كوچك و ساده است، در حالى كه آن [امر] نزد خدا بسى بزرگ بود
16
و [گر نه] چرا وقتى آن را شنيديد نگفتيد: ما را نشايد كه در اين باره سخن گوييم، [خداوندا] منزهى تو، اين تهمتى بزرگ است
17
خدا شما را اندرز مىدهد كه ديگر هيچگاه، نظير آن را تكرار نكنيد اگر مؤمنيد
18
و خدا براى شما آيات را بيان مىكند و خداى داناى حكيم است
19
كسانى كه دوست دارند زشتكارى در حق مؤمنان شايع شود، براى آنها در دنيا و آخرت عذابى پردرد خواهد بود، و خدا مىداند و شما نمىدانيد
20
و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، و اين كه خدا رئوف و مهربان است [هلاك مىشديد]
21
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از گامهاى شيطان پيروى نكنيد، و هر كس پيروى گامهاى شيطان كند، [بداند كه] او قطعا به فحشا و منكر امر مىكند. و اگر فضل خدا و رحمتش بر شما نبود، هرگز كسى از شما پاك نمىشد، ولى خداست كه هر كس را بخواهد پاك مىگرداند، و خد
22
و صاحبان بخشش و توانگران شما نبايد از دادن [مال] به خويشاوندان و تهيدستان و مهاجران راه خدا كوتاهى كنند، و بايد عفو كنند و چشم بپوشند. مگر دوست نداريد كه خدا شما را بيامرزد؟ و خدا آمرزندهى مهربان است
23
بىگمان كسانى كه به زنان پاكدامن بىخبر [از فحشا] و با ايمان، نسبت زنا مىدهند، در دنيا و آخرت لعنت شدهاند و براى آنها عذابى سخت خواهد بود
24
روزى كه زبانها و دستها و پاهايشان بر ضد آنها در بارهى آنچه انجام مىدادند شهادت مىدهند
25
آن روز خدا جزاى واقعى آنها را بىكم و كاست مىدهد، و مىفهمند كه خداوند همان حق آشكار است
26
زنان پليد براى مردان پليد و مردان پليد براى زنان پليدند، و زنان پاك براى مردان پاك و مردان پاك براى زنان پاكاند. آنها از آنچه (تهمت زنا) در بارهشان مىگويند بركنارند. براى آنها آمرزش و رزقى كريمانه خواهد بود
27
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! به خانههايى كه خانههاى شما نيست، [سرزده] داخل نشويد، تا آشنايى دهيد و اجازه خواهيد و بر اهل آن سلام كنيد. اين براى شما بهتر است، باشد كه پند گيريد
28
و اگر در خانه كسى را نيافتيد، داخل آن نشويد تا به شما اجازه داده شود و اگر به شما گفته شد: برگرديد، برگرديد، كه آن براى شما پاكيزهتر است، و خدا به آنچه انجام مىدهيد داناست
29
بر شما گناهى نيست كه به خانههاى غير مسكونى [و اماكن عمومى] كه كالايى در آن داريد داخل شويد، و خدا آنچه را عيان كنيد و آنچه را نهان داريد مىداند
30
به مردان با ايمان بگو: ديده [از نامحرم] فرونهند و پاكدامنى خود را حفظ كنند، كه اين براى آنها پاكيزهتر است. همانا خدا به آنچه مىكنند آگاه است
Sonraki 30 ayet →