1
به راستى كه مؤمنان رستگار شدند
2
آنان كه در نمازشان خاشعاند
3
و آنان كه از بيهوده رويگردانند
4
و آنان كه زكات مىپردازند
5
و كسانى كه شرمگاه خود را حفظ مىكنند
6
مگر در مورد همسرانشان يا كنيزانى كه مالك آنها شدهاند كه در اين صورت بر آنان ملامتى نيست
7
پس كسانى كه سواى اين را بجويند، آنان حتما متجاوزند
8
و آنان كه امانتها و پيمان خود را رعايت مىكنند
9
و آنان كه بر نمازهايشان محافظت دارند
10
آنها هستند كه وارثاناند
11
[وارثانى] كه فردوس را به ارث مىبرند و در آن جاودان مىمانند
12
و همانا انسان را از عصارهاى از گل آفريديم
13
سپس او را به صورت نطفهاى در جايگاهى استوار قرار داديم
14
آنگاه نطفه را لخته خونى كرديم، و لخته خون را به پاره گوشتى مبدل نموديم پس آن را استخوانها كرديم، آنگاه به استخوانها گوشتى پوشانديم، سپس آن را آفرينشى ديگر داديم [و در آن روح دميديم]. پس پرخير و پاينده است خدايى كه بهترين آفرينندگان است
15
سپس شما بعد از اين [مراحل] قطعا خواهيد مرد
16
آنگاه شما روز رستاخيز برانگيخته مىشويد
17
و به راستى ما بالاى سر شما هفت راه [هفت آسمان] آفريديم و ما از آفرينش غافل نبودهايم
18
و از آسمان به اندازه، آب نازل كرديم، و آن را در زمين جاى داديم و ما مسلما براى از بين بردن آن قادريم
19
پس براى شما به وسيله آن، باغهايى از نخل و انگور پديدار كرديم كه در آنها براى شما ميوههاى فراوان است و از آنها مىخوريد
20
و نيز درختى [براى شما پديد آورديم] كه از طور سينا بر مىآيد و روغن [زيتون] مىدهد و خورشى براى خورندگان است
21
و البته براى شما در چهارپايان درس عبرتى است از آنچه در شكم آنهاست به شما [شير] مىنوشانيم و براى شما در آنها منافع زيادى است و از آنها مىخوريد
22
و بر آنها و بر كشتىها سوار مىشويد
23
به راستى نوح را به سوى قومش فرستاديم، پس [به آنها] گفت: اى قوم من! خدا را بندگى كنيد، كه شما را غير او خدايى نيست. آيا [از او] نمىترسيد
24
و اشراف قومش كه كافر بودند گفتند: اين جز بشرى همانند شما نيست، مىخواهد بر شما برترى جويد، و اگر خدا مىخواست قطعا فرشتگانى مىفرستاد. ما در ميان پدران گذشته خود چنين چيزى نشنيدهايم
25
او نيست جز مردى كه جنون دارد، پس تا چندى در بارهاش منتظر بمانيد
26
نوح گفت: پروردگارا! مرا در برابر اين كه تكذيبم مىكنند يارى كن
27
پس به او وحى كرديم كه زير نظر ما و با وحى ما كشتى بساز، و چون فرمان ما رسيد و تنور به فوران آمد، از هر نوع حيوانى دو تا [نر و ماده]، و همچنين خانوادهات را روانه كشتى كن، به جز كسى از آنان كه حكم عذاب بر او صادر شده است، و در بارهى كسانى كه ظلم كرد
28
و چون تو با همراهانت بر كشتى نشستى، بگو: ستايش خدايى را كه ما را از چنگ گروه ستمگران رهانيد
29
و بگو: پروردگارا! مرا در جايى پر بركت فرود آور، كه تو بهترين فرود آرندگانى
30
در حقيقت، در اين [ماجرا] عبرتهايى است، و ما همواره آزمايش كننده بودهايم
Sonraki 30 ayet →