1
اى مردم! از پروردگارتان پروا كنيد همانا زلزله قيامت واقعه بزرگى است
2
روزى كه آن را ببينيد، [از هول آن] هر شير دهندهاى شير خوارهاش را از ياد مىبرد و هر آبستنى بار خود را [بر زمين] مىنهد، و مردم را مست مىبينى حال آن كه مست نيستند، بلكه عذاب خدا شديد است
3
و برخى از مردم در بارهى خدا بدون هيچ دانشى مجادله مىكنند و از هر شيطان سركشى پيروى مىنمايند
4
بر وى (شيطان) مقرر شده كه هر كس او را ولى بگيرد بىترديد او را گمراه كند و به عذاب آتش بكشاند
5
اى مردم! اگر در رستاخيز شك داريد [توجه كنيد كه] همانا ما شما را از خاك، سپس از نطفه، سپس از لخته خونى آنگاه از پاره گوشتى شكل يافته و شكل نايافته، آفريديم تا [قدرت خود را] براى شما روشن سازيم، و هر چه را بخواهيم تا زمانى معين در رحمها نگاه مىداري
6
اين [قدرت نمايىها] از آن روست كه خدا حق است و اوست كه مردگان را زنده مىكند و هم اوست كه بر هر چيزى تواناست
7
[و اين] كه بىترديد قيامت در پيش است و شكى در آن نيست و خدا هر كه را در گورهاست بر مىانگيزد
8
و از ميان مردم كسى است كه بدون هيچ دانش و بىهيچ رهنمود و كتاب روشنى در بارهى خدا به مجادله مىپردازد
9
از سر نخوت پشت مىكند تا [مردم را] از راه خدا گمراه كند. در اين دنيا براى او خوارى است و روز رستاخيز عذاب آتش سوزان را به او مىچشانيم
10
[گفته شود:] اين به سزاى آن چيزى است كه به دستان خود پيش فرستادهاى، و البته خداوند به بندگان خويش ستمگر نيست
11
و از مردم كسى است كه خدا را در حاشيه [و با ترديد] مىپرستد حال اگر خيرى [از ديندارى] به او رسد بدان آرام گيرد، و چون امتحانى براى او پيش آيد [از دين] روى برتابد. او در دنيا و آخرت زيانكار است و اين همان خسارت آشكار است
12
به جاى خدا چيزى را مىخواند كه نه زيانى به او مىرساند و نه سودش مىدهد. گمراهى دور همين است
13
كسى را مىخواند كه زيانش نزديكتر از سود اوست. وه، چه بد سرپرستى و چه بد معاشرى است!
14
بىگمان، خدا كسانى را كه گرويده و كارهاى شايسته كردهاند به بهشتهايى در مىآورد كه از پاى درختانش نهرها جارى است. خدا هر چه خواهد انجام مىدهد
15
هر كس گمان مىكرد كه خدا پيامبرش را در دنيا و آخرت هرگز يارى نخواهد كرد [و حال كه مىبيند يارى كرده، به خشم آمده است] پس ريسمانى به بالا بكشد، آنگاه خود را حلق آويز كرده، آن را قطع كند و آنگاه بنگرد كه آيا اين نقشه خشم او را از ميان مىبرد
16
و بدين گونه قرآن را به صورت آياتى روشنگر نازل كرديم، و خداست كه هر كه را بخواهد راه مىنمايد
17
همانا كسانى كه ايمان آوردند و كسانى كه يهودى شدند و صابئىها و مسيحيان و زرتشتيان و كسانى كه شرك ورزيدند، بىترديد خداوند روز قيامت ميانشان داورى خواهد كرد همانا خدا بر هر چيزى گواه است
18
آيا نديدى كه هر كس در آسمانها و هر كه در زمين است و خورشيد و ماه و تمام ستارگان و كوهها و درختان و جنبندگان و بسيارى از مردم براى خدا سجده مىكنند؟ و بسيارى هم [ابا دارند كه] عذاب در بارهى آنان حتمى است. و هر كه را خدا خوار كند، او را اكرام كننده
19
اينان (مؤمنان و كافران) دو خصماند كه در بارهى پروردگارشان به خصومت برخاستهاند. پس كسانى كه كافر شدند، جامههايى از آتش برايشان بريده شده است و از بالاى سرشان آب جوشان ريخته مىشود
20
به نحوى كه هم آنچه در شكم آنهاست با آن گداخته مىشود و هم پوستشان
21
و آنها را گرزهاى آهنين است
22
هر بار بخواهند از [كثرت] اندوه از آن بيرون آيند به آن بازگردانده مىشوند و [گفته مىشود:] بچشيد عذاب آتش سوزان را
23
همانا خدا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند به بهشتهايى داخل مىكند كه نهرها از پاى درختانش جارى است. در آن جا با دستبندهاى زرّين و مرواريد آراسته شوند و لباسشان در آن جا حرير است
24
و به گفتار پاك هدايت شده و به راه [خداى] ستوده هدايت گرديدهاند
25
بىترديد كسانى كه كافر شدند و [مردم را] از راه خدا و مسجد الحرام- كه آن را براى مردم، چه مقيم آن و چه مسافر، يكسان قرار دادهايم- باز مىدارند، [در خور عذابند]، و هر كه بخواهد در اين سرزمين به ستم كجروى كند، او را از عذابى دردناك مىچشانيم
26
و چون براى ابراهيم جايگاه كعبه را آماده كرديم [گفتيم: در اين كانون توحيد] چيزى را شريك من نكن، و خانهام را براى طواف كنندگان و قيام كنندگان [به عبادت] و ركوع كنندگان و سجده كنندگان پاك دار
27
و ميان مردم نداى حج ده تا پياده و سوار بر مركبهاى لاغر [تندرو] از هر راه دورى به سوى تو آيند
28
تا ناظر منافع خود باشند و نام خدا را در روزهاى معين، بر [ذبح] آنچه از چهارپايان روزيشان كرده است ياد كنند پس از آنها بخوريد و به درماندهى مستمند بخورانيد
29
سپس بايد آلودگى خود را بزدايند و به نذرهايشان وفا كنند و برگرد خانهى كهن طواف نمايند
30
اين است [آنچه مقرر شده] و هر كس مقررات خدا را بزرگ دارد، آن براى او نزد پروردگارش بهتر است. و چهارپايان براى شما جز آنچه [حرمت آن] بر شما خوانده مىشود حلال است، پس از پليدى كه بتها هستند دورى كنيد و از گفتار باطل اجتناب ورزيد
Sonraki 30 ayet →