1
الف، لام، را. كتابى است كه آيات آن استحكام يافته، سپس از جانب حكيمى آگاه توضيح داده شده است
2
كه جز خدا را نپرستيد و من شما را از جانب او بيم دهنده و مژده رسانم
3
و ديگر اين كه از پروردگارتان آمرزش بخواهيد سپس به درگاه او روى كنيد تا شما را از بهرهاى نيكو تا مدتى معين بهرهمند سازد و به هر صاحب فضيلتى فضل او را [به تناسب كمالش] عطا كند. و اگر رويگردان شويد، من از عذاب روزى بزرگ بر شما بيمناكم
4
بازگشت شما به سوى خداست و او بر هر چيزى تواناست
5
آگاه باش كه آنها سينههاى خود را خم مىكنند [و سر به زير مىاندازند] تا خود را از او [و شنيدن كلام خدا] پنهان دارند. آگاه باش، آنگاه كه جامههايشان را بر سر مىكشند [تا به خيال خود پنهان بمانند] خدا هر آنچه را نهان مىدارند يا عيان مىكنند، مىداند.
6
و هيچ جنبندهاى در زمين نيست جز آن كه روزى آن بر خداست و قرارگاه اصلى و جايگاه موقت [و محل انتقال] آن را مىداند. همه در كتابى روشن موجود است
7
و اوست كسى كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد و عرش او بر آب بود، تا بيازمايد كه كدام يك از شما نيكوكارتر است. و اگر بگويى: شما پس از مرگ زنده مىشويد، مسلما كسانى كه كافر شدند خواهند گفت: اين جز سحرى آشكار نيست
8
و اگر عذاب را تا چند گاهى از آنان به تأخير اندازيم، [به ريشخند] خواهند گفت: چه چيزى مانع آن مىشود؟ آگاه باش، روزى كه عذابشان فرا رسد از آنها بازگردانده نشود، و آنچه مسخرهاش مىكردند آنها را فرا گيرد
9
و اگر از جانب خود رحمتى به انسان بچشانيم، سپس آن را از وى سلب كنيم بسيار مأيوس مىشود و كفران مىورزد
10
و اگر پس از محنتى كه به او رسيده نعمتى به او بچشانيم، حتما خواهد گفت: گرفتارى ها از من دور شد [و ديگر بر نمىگردد] به راستى او سرمست و فخر فروش است
11
مگر كسانى كه شكيبايى كردند و كارهاى شايسته انجام دادند كه آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است
12
چه بسا [ابلاغ] برخى آيات را كه به تو وحى مىشود [به خاطر عدم پذيرش آنها] ترك كنى و دلت از آن جهت كه مىگويند: چرا بر او گنجى فرستاده نشده يا فرشتهاى همراه او نيامده است، تنگ شود. ولى تو فقط هشدار دهندهاى و خدا بر همه چيز مراقب است
13
آيا مىگويند: اين [قرآن] را به دروغ بافته است؟ بگو: اگر راست مىگوييد [شما هم] ده- سورهى ساخته شده همانند آن را بياوريد و غير از خدا هر كه را مىتوانيد فرا خوانيد
14
پس اگر پاسخ شما را ندادند، بدانيد كه آنچه نازل شده به علم خداست و هيچ معبودى جز او نيست، پس آيا تسليم مىشويد
15
هر كه زندگى اين دنيا و تجمّل آن را بخواهد [مزد] اعمالشان را به تمامى در همين دنيا به آنها مىدهيم و چيزى از آن كم داده نمىشوند
16
اينان كسانى هستند كه در آخرت جز آتش برايشان نخواهد بود و آنچه در دنيا انجام دادهاند بر باد رفته و آنچه عمل مىكردند باطل است
17
آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از [جانب خدا] در پى اوست، و پيش از او نيز كتاب موسى كه پيشوا و رحمتى بود [گواه او است، دروغ مىبافد]؟ آنها [كه در پى حقيقتاند] به آن ايمان مىآورند و هر كه از گروهها به آن كافر شود آتش وعدهگا
18
و كيست ستمكارتر از آن كسى كه بر خدا دروغ بندد؟ آنان بر پروردگارشان عرضه مىشوند، و شاهدان مىگويند: همين كسانند كه بر پروردگارشان دروغ بستند. هان، لعنت خدا بر ظالمان باد
19
همانان كه [مردم را] از راه خدا باز مىدارند و راه خدا را منحرف مىخواهند و آخرت را هم باور ندارند
20
آنها در زمين عاجز كنندهى خدا نبودند و جز خدا سرپرستى نداشتند. عذاب براى آنان دو چندان مىشود، كه نه توان شنيدن [آيات حق را] داشتند و نه مىديدند
21
آنها هستند كه خويشتن را ارزان باختند و آنچه به دروغ برساخته بودند از دست دادند
22
و ناگزير آنها در آخرت [از همه] زيانكارترند
23
بىگمان كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردند و به پروردگارشان خاضعانه دل بستند، اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند بود
24
مثل اين دو گروه مثل كور و كر و بينا و شنواست، آيا در مثل يكسانند؟ پس آيا پند نمىگيريد
25
و به راستى نوح را به سوى قومش فرستاديم، [كه بگويد] من براى شما بيمرسانى آشكارم
26
كه جز خدا را نپرستيد همانا من از عذاب روزى دردناك بر شما بيمناكم
27
پس سران قومش كه كافر شدند، گفتند: ما تو را جز بشرى مثل خود نمىبينيم، و نمىبينيم كسى جز فرومايگان ما بدون تأمل از تو پيروى كرده باشد، و نمىبينيم كه شما را بر ما فضيلتى باشد، بلكه شما را دروغگو مىانگاريم
28
گفت: اى قوم من! به من بگوييد اگر از پروردگارم حجّتى روشن داشته باشم و مرا از نزد خود رحمتى داده باشد كه بر شما پوشيده است، [باز هم مرا انكار مىكنيد؟] آيا [مىتوانيم] شما را به [پذيرفتن] آن مجبور سازيم، در حالى كه از آن اكراه داريد
29
و اى قوم من! بر اين [رسالت] مالى از شما درخواست نمىكنم، مزد من فقط با خداست، و كسانى را كه ايمان آوردهاند از خود نمىرانم [و] آنها قطعا خداى خويش را ملاقات خواهند كرد، و ليكن من شما را مردمى نادان مىبينم
30
و اى قوم من! اگر آنها را طرد كنم، چه كسى مرا در برابر خدا يارى خواهد كرد؟ آيا توجه نمىكنيد
Sonraki 30 ayet →