1
الف، لام، را. اينها آيات كتاب حكمتآموز است
2
آيا براى مردم شگفتآور است كه به مردى از خودشان وحى كرديم كه: مردم را بترسان و مؤمنان را بشارت ده كه نزد پروردگارشان پايگاهى رفيع دارند؟ كافران گفتند: بىترديد، اين مرد افسونگرى آشكار است
3
پروردگار شما آن خدايى است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد، آنگاه به عرش پرداخت. كار جهان را تدبير مىكند. بىاجازهى او شفاعتگرى نيست. اين خداى يكتا پروردگار شماست، پس او را بپرستيد. آيا پند نمىگيريد
4
بازگشت همهى شما به سوى اوست. وعدهى خدا حق است. هموست كه آفرينش را آغاز مىكند سپس آن را باز مىگرداند تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند به انصاف جزا دهد. و كسانى كه كافر شدند، به سزاى كفرشان آشاميدنى از آب جوشان و عذابى دردناك خواه
5
اوست كسى كه خورشيد را درخشان و ماه را تابان كرد و براى آن منزلهايى تقدير نمود تا عدد سالها و حساب [كارها] را بدانيد. خدا اينها را جز به درستى نيافريده است. او آيات خود را براى قومى كه مىدانند شرح مىدهد
6
به راستى در آمد و شد شب و روز و آنچه خدا در آسمانها و زمين آفريده براى اهل تقوا نشانههايى است
7
همانا كسانى كه ديدار ما را باور ندارند و به زندگى دنيا دل خوش كرده و بدان دل آرام شدهاند و كسانى كه از آيات ما غافلند
8
آنها جايشان جهنم است به سزاى آنچه مىكردهاند
9
همانا كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند، پروردگارشان به سبب ايمانشان آنها را هدايت مىكند. از پاى [قصرها] شان در بهشتهاى پر نعمت نهرها روان است
10
در آن جا دعايشان اين است: بار خدايا! تو منزهى. و درودشان در آن جا سلام است، و پايان دعايشان اين است: سپاس خداى را كه پروردگار جهانيان است
11
اگر خدا با همان شتابى كه مردم براى خود خير را مىطلبند در رساندن شر به آنان تعجيل مىكرد، قطعا مرگشان فرا رسيده بود. پس كسانى را كه ديدار ما را باور ندارند در طغيانشان رها مىكنيم تا سرگشته بمانند
12
و چون به آدمى گزندى رسد، ما را [در همه حال] به پهلو خفته يا نشسته و يا ايستاده مىخواند، و چون گرفتارىاش را برطرف ساختيم چنان مىرود كه گويى اصلا ما را براى محنتى كه بدو رسيده نخوانده است. اين گونه براى اسرافكاران اعمالى كه انجام مىدادند زينت داد
13
و همانا نسلهاى پيش از شما را هنگامى كه ستم كردند هلاك نموديم. پيامبرانشان دلايل آشكار برايشان آوردند، ولى بر آن نبودند كه ايمان بياورند. اين گونه مردم بزهكار را جزا مىدهيم
14
آنگاه شما را پس از آنان در زمين جانشين كرديم تا بنگريم چگونه عمل مىكنيد
15
و چون آيات ما كه روشنگر است بر آنها خوانده مىشود، آنها كه ديدار ما را باور ندارند مىگويند: قرآنى غير از اين بياور يا آن را عوض كن، بگو: مرا نمىرسد آن را از پيش خود عوض كنم، من جز آنچه را كه به من وحى مىشود پيروى نمىكنم. اگر پروردگارم را نافرمان
16
بگو: اگر خدا مىخواست آن را بر شما نمىخواندم و [خدا هم] شما را بدان آگاه نمىكرد. همانا پيش از اين در ميان شما عمرى زندگى كردهام، چرا تعقل نمىكنيد
17
پس كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بندد يا آيات او را تكذيب كند؟ حقيقت اين است كه مجرمان رستگار نمىشوند
18
و غير از خدا چيزهايى را مىپرستند كه نه سودشان مىرساند و نه زيان، و مىگويند: اينها شفيعان ما در نزد خدايند. بگو: آيا خدا را از چيزى خبر مىدهيد كه در آسمانها و زمين سراغ ندارد؟ او منزه و برتر است از آنچه شريك وى مىسازند
19
و مردم جز يك امّت نبودند، پس اختلاف كردند. و اگر پيشتر حكم [مهلت] از جانب پروردگارت صادر نشده بود، قطعا در آنچه بر سرش اختلاف دارند ميانشان فيصله داده شده بود [و همگى هلاك مىشدند]
20
و مىگويند: چرا معجزهاى [كه ما مىخواهيم] از جانب پروردگارش بر او نازل نمىشود؟ بگو: علم غيب تنها از آن خداست، [شما كه بهانهجوئى مىكنيد] پس منتظر باشيد كه من هم با شما از منتظرانم
21
و چون مردم را پس از آسيبى كه به ايشان رسيده رحمتى بچشانيم، به ناگاه آنها را مىبينى كه در آيات ما مكر و بدانديشى مىكنند. بگو: مكر خدا سريعتر است، و مسلما رسولان ما (فرشتگان) آنچه مكر مىكنيد مىنويسند
22
او كسى است كه شما را در خشكى و دريا سير مىدهد، تا وقتى كه در كشتى باشيد و به سبب بادى خوش [و موافق] آنها را به حركت در آورد و به آن شاد گردند، ناگهان طوفان سختى بر آنها بوزد و موج از هر طرف بر آنها بتازد، و بدانند كه در محاصره افتادهاند، در آن حا
23
پس همين كه نجاتشان داد، ناگهان در زمين به ناحق سركشى مىكنند. اى مردم! سركشى شما فقط به زيان خود شماست. تنها بهرهاى [كوتاه] از زندگى دنيا مىبريد و عاقبت بازگشت شما به سوى ما خواهد بود، پس شما را از آنچه انجام مىداديد با خبر خواهيم كرد
24
در حقيقت مثل زندگى دنيا مثل بارانى است كه از آسمان نازل كرديم، پس گياهان زمين از آنچه مردم و چهارپايان مىخورند با آن در آميخت، [و سيراب شد] تا چون زمين رونق و زينت خود را گرفت و صاحبان زمين احساس كردند كه محصولات را در چنگ خود دارند، [به ناگاه] فرم
25
و خداوند به سراى سلامت [و بهشت] مىخواند و هر كه را بخواهد به راه راست هدايت مىكند
26
براى آنان كه كار نيك كردهاند عاقبت نيكوتر و بيش از آن هست، و سيه رويى و خوارى چهرههايشان را نمىگيرد. آنها اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند بود
27
و كسانى كه كارهاى بد كردند، جزاى هر بدى همانند آن است و خوارى آنها را فرا مىگيرد. در مقابل خدا هيچ كس حامى آنها نيست. چنان شوند كه گويى چهرههايشان با پارههايى از شب ظلمانى پوشيده شده است. آنها اهل آتشند و در آن جاودانند
28
و روزى كه همه آنها را گرد مىآوريم، آنگاه به كسانى كه شرك ورزيدهاند مىگوييم: شما و شريكانتان در جاى خود بايستيد. سپس آنها را از هم جدا مىكنيم، و شريكان آنها مىگويند: [در حقيقت] شما ما را نمىپرستيديد [بلكه هواى نفس خود را مىپرستيديد]
29
و خدا به شهادت ميان ما و شما كافى است. حقيقتا ما از عبادت شما بىخبر بوديم
30
آن جاست كه هر كسى آنچه را از پيش فرستاده است بازيابد و [همه] به سوى خدا، مولاى حقيقى خود بازگردانده شوند و آنچه به دروغ مىساختند از دستشان برود
Sonraki 30 ayet →