1
Жоқ, қиямет күніне ант етемін.
2
Жоқ, сөгіс беруші нәпсіге ант етемін.
3
Адам баласы, біз сүйектерді жинай алмайды деп ойлай ма?
4
Әрине оны саусақтарының ұшына дейін қайта жасай аламыз.
5
Бірақ адам баласы, күнәны жалғастыра бергісі келеді.
6
“Қиямет күні қашан болады?”,- деп, сұрайды.
9
Күн мен ай бір араға келтірілген кезде.
10
Адамдар сол күн: “Қашар жер қайда?”,- дейді.
12
Ол күнгі тұрақ; Раббыңның алды.
13
Сол күні адам баласына ілгері кейін істегені білдіріледі.
14
Әрине адам баласы өзіне-өзі көздеуші:
15
Егер барлық желеулерін ортаға қойса да. (Қанша сылтауратса да өз қылығы өзіне мәлім.)
16
Құран түскенде оған асығып тіліңді қозғалтпа.
17
Шын мәнінде оны жинау, оқу Бізге міндет.
18
Ал оны Біз оқығанда, оның оқылуына ілес.
19
Сосын оны түсіндіру Бізге міндет.
20
Жоқ, олай емес. Сендер тез кететін дүниені жақсы көресіңдер.
21
Ақыретті тастап, қоясыңдар.
22
Қиямет күні, кейбір жүздер жарқылдап;
24
Ол күні, кейбір жүздер томсаруда болады.
25
Өзіне бел үзетін қинау жасалады деп ойлайды.
26
Жоқ олай емес. Жан алқымға келген кезде;
27
“Кім шара көреді?”,- делінеді.
28
Ол шын мәнінде айрылу екенін сезеді.
29
Балтыры, балтырына оралады.
30
Ол күні Раббы жаққа айдалады.
Sonraki 10 ayet →