1
Ν. = (Νουν).Ορκίζομαι οτην Γραφίδα και οε ό,τι (οι άνθρωποι) γράφουν,
2
Ότι δεν είοαι (Ω ! Μουχάμμεντ!) - Μα τη Χάρη του ΑΛΛΑΧ - τρελός.
3
Και για οένα - οίγουρα - υπάρχει μια ουνεχή αμοιβή.
4
Πράγματι, και (κρατάς) ένα οπουδαίο (οταθερό) και ανώτερο χαρακτήρα.
5
Σύντομα θα δεις όπως κι αυτοί θα δουν,
6
ποιοι από εοάς γοητεύουν, (είναι παράφρονες).
7
Ο Κύριος σου - βέβαια - γνωρίζει πολύ καλά ποιος (ανάμεοα οτους ανθρώπους) έχει παραπλανηθεί από το Δρόμο Του. (Επίοης) γνωρίζει πολύ καλά αυτούς που καθοδηγούνται (στον Δρόμο της Αλήθειας).
8
Γι' αυτό μην υπακούεις αυτούς, που διαψεύδουν (αρνούνται) την Αλήθεια.
9
Επιθυμούν να υποχωρείς σ' αυτούς, γι' αυτό και αυτοί παρουσιάζονται υποχωρητικοί.
10
Και μην υπακούεις κάθε τιποτένιο (ανάξιο άνδρα), που είναι έτοιμος με όρκους,
11
- έναν ουκοφάντη, που ουνέχεια (κινείται) με ουκοφαντίες -,
12
να εμποδίοει (από ουνήθεια) κάθε καλό -, έναν παραβάτη (του Νόμου) και (βουτηγμένο) στην αμαρτία,
13
έναν βίαιο (και οκληρό) με πονηρούς υπαινιγμούς - και με όλα αυτά - γεννημένο για διαφθορά
14
επειδή - τάχα - έχει πλούτο και (πάρα πολλά) αγόρια.
15
Όταν ο' αυτόν διαβαστούν οι Εντολές Μας (τα κορανικά εδάφια), λέει (ότι είναι): "Παραμύθια των Αρχαίων"!
16
Σύντομα θα τον σημαδέψουμε πάνω οτη μύτη (σαν το ζώο)!
17
Στ αλήθεια, τους έχουμε δοκιμάσει, όπως δοκιμάσαμε τους Συντρόφους του Κήπου (παραδείσου) όταν αποφάσισαν να μαζέψουν το (άλλο) πρωί τους καρπούς (του),
18
χωρίς να κάνουν καμιά επιφύλαξη, ("αν θέλει ο ΑΛΛΑΧ - πρώτα ο Θεός -").
19
Τότε ήρθε πάνω στον (κήπο) μια επίσκεψη από τον Κύριο σου (που ξεπάστρεψε) όλα γύρω, ενώ αυτοί κοιμόντουσαν.
20
Έτσι (ο κήπος) το πρωί έγινε σαν ένα σκοτεινό (σαν μαύρη σκόνη - σταχτί) κι ερειπωμένο στίγμα, (που οι καρποί του είχαν κιόλας μαζευτεί.
21
Σαν ξημέρωσε φώναζε ο ένας τον άλλο:
22
"Πηγαίνετε - όσο είναι ακόμα πρωί - στον καλλιεργημένο σας (τόπο), αν θέλετε να μαζέψετε τα φρούτα".
23
Και ξεκίνησαν, ενώ συζητούσαν ψιθυριστά λέγοντας:
24
"Μην αφήσετε να μπει ούτε ένας φτωχός αυτή την ημέρα σε σας μέσα στον (κήπο)".
25
Κι άρχισαν το πρωινό (με σκοπό) μια δυναμική (και άδικη) συγκομιδή.
26
"Όταν όμως είδαν (τον κήπο), είπαν: "Σίγουρα έχουμε χάοει το δρόμο μας.
27
Αλλά μάλλον μας έχουν αποκλείσει (από τους καρπούς του κόπου μας)!"
28
Ένας απ' αυτούς ο πιο μυαλωμένος (από τους άλλους), είπε: "Μα δεν σας το έλεγα, γιατί να μη δοξάζετε (τον ΑΛΛΑΧ)";
29
Είπαν: "Δόξα στον Κύριο μας! Ήμασταν - στ' αλήθεια - άδικοι!"
30
Κι έστρεφε ο ένας ενάντια στον άλλο και αλληλοκατακρίνονταν.
Sonraki 22 ayet →