1
Σ. γ (Σαντ );*Ορκίζομαιστο Κοράνιο, που είναι γεμάτο από προειδοποιητικά Μηνύματα (Αυτό είναι η Αλήθεια).
2
Κι όμως οι άπιστοι (κολυμπούν) μέοα οτην αυτοόιάκριοη και οτην αποοταοία.
3
Πόοες (και πόοες) γενιές εξολοθρέψαμε - πριν απ' αυτούς -; Όλες τους φώναζαν (για οίκτο), ενώ όεν ήταν πολύ καιρός που είχαν οωθεί!
4
Κι απόρηοαν που ένας Προειδοποιητής έχει φτάοει ο' αυτούς, από την ίδια τη γενιά τους! Και οι άπιοτοι λένε: "Αυτός είναι ένας μάγος, ψεύτης!
5
"Πώς έχει κάνει τις θεότητες (όλες) μέοα σ' ένα θεό; Στ' αλήθεια αυτό είναι ένα παράξενο πράγμα!"
6
Κι όσοι ήταν - ανάμεσα τους - οι αρχηγοί, αποχώρησαν, (λέγοντας): "Συνεχίζετε και κρατείστε με υπομονή, τις θεότητες οας! Γιατί αυτό είναι - οίγουρα - ένα πράγμα οχεδιαομένο (εναντίον οας)!
7
"Δεν έχουμε ακούσει (όμοιο) μ' αυτό, στη τελευταία θρησκεία (στον Χριστιανισμό). Αυτό δεν είναι παρά μια ιστορία φτιαχτή!"
8
"Πώς! (Είναι δυνατό να) έχει σταλεί το Μήνυμα σ' αυτόν - αντί σ' εμάς;" Κι ήταν - βέβαια - σε αμφιβολία από το Μήνυμα μου, γιατί ακόμα δεν δοκίμασαν την Τιμωρία Μου!
9
Ή μήπως έχουν τους Θησαυρούς της Φιλανθρωπίας του Κυρίου σου, του Παντοδύναμου, του απεριόριστου Δωρητή;
10
Ή μήπως έχουν κτήμα (τους) τους ουρανούς και τη γη, κι όλα όσα βρίσκονται ανάμεσα τους; (Αν είναι έτσι), ας ανεβούν όλοι μαζί με όλα τα μέσα (για να διαθέτουν τα ζητήματα των ουρανών και της γης)!
11
Εκεί όμως υπάρχει ένας ηττημένος στρατός από τα Κόμματα (των συμμάχων απίστων).
12
Και πριν από αυτούς (πολλοί ήταν που) διάψευσαν(τους αποστόλους), ο λαός του Νώε, ο Αντ, και ο Φαραώ. Κύριος των Πασσάλων,
13
και Θεμούντ, και ο λαός του Αωτ, και οι Συνασπισμοί της Αϊκα (οι κάτοικοι του Δάσους) - αυτά ήταν (τα Κόμματα) οι Συνασπισμοί.
14
Δεν υπήρξε κανένας (απ' αυτούς) χωρίς να διαψεύσει τους αποστόλους, γι' αυτό άξιζε η Τιμωρία Μου να φτάοει δίκαια (και αναπόφευκτα πάνω σε καθένα απ' αυτούς).
15
Κι αυτοί, το μόνο που περιμένουν δεν είναι παρά μια τρομερή Κραυγή, που (όταν συμβεί) δεν θα ξαναγυρίσει άλλη φορά.
16
Και λένε (ειρωνικά): "Κύριε μας! Συντόμεψε - για μας - την καταδίκη, (έστω) και πριν από την Ημέρα του Λογαριασμού!".
17
Κάνε υπομονή (όμως) σ' αυτά που λένε, και θυμήσου τον Δαυίδ, τον Δούλο Μας, - τον δυνατό - που πάντοτε έστρεφε το βλέμμα (σ' Εμάς, μετανοιώνοντας).
18
Εμείς ήμασταν που κάναμε τα βουνά να υποτάσσονται και να επαναλαμβάνουν μαζί του, τη Δόξα Μας κατά το δειλινό και στην ανατολή (της ημέρας).
19
Και τα πουλιά (ακόμα) μαζεύονταν, κι όλα γύριζαν (στον Δαυίδ) για να επαναλαμβάνουν μαζί του τη Δόξα Μας.
20
Και δυναμώσαμε τη βασιλεία του και του δώσαμε σοφία, και την ευχέρεια στην ομιλία και αποφασιστικότητα.
21
Μήπως σου δόθηκε η Είδηση (η ιστορία) των (δύο) Συζητητών, όταν πήδηξαν τον τοίχο του ιδιαίτερου δωματίου;
22
κι όταν μπήκαν (και στάθηκαν) μπροστά στον Δαυίδ, που τρόμαξε απ' αυτούς. (Του) είπαν: "Μη φοβάσαι! Είμαστε δύο Συζητητές, που ο ένας αδίκησε τον άλλο. Δίκασε - λοιπόν - ανάμεσα μας με δικαιοσύνη, και μη μας μεταχειριστείς άδικα, αλλά καθοδήγησε μας στον ομαλό Δρόμο...
23
"Αυτός εδώ είναι αδελφός μου. Έχει ενενήντα εννέα προβατίνες κι εγώ έχω μια προβατίνα. (Κι όμως μου) είπε: - Να μου την αφήσεις - κι (επιπλέον) με νίκησε στην ομιλία, (στη συζήτηση μας)".
24
Είπε (ο Δαυίδ): "Σε έχει - οπωσδήποτε - αδικήσει, ζητώντας τη (μοναδική) σου προβατίνα να την προσθέσει στις προβατίνες του. Πολλοί - βέβαια - είναι από τους συνεταίρους που ανακατεύονται (σ' επιχειρήσεις) αδικούν ο ένας τον άλλο. Όχι - όμως - αυτοί που πιστεύουν και κάνουν καλό. Αλλά πόσο λίγοι είναι αυτοί!..." Ο Δαυίδ είχε συμπεράνει ότι τον δοκιμάζαμε, γι' αυτό ζήτησε τη συγχώρηση του Κυρίου του, κι έπεσε κάτω, γονατιστός (από ταπείνωση) και μετάνοιωσε.
25
Κι Εμείς του συγχωρήσαμε αυτό (το παράπτωμα). Και θα έχει - βέβαια - την απόλαυση μιας μεγάλης τάξης σε Εμάς και θέση εξαιρετική την (τελική) Επιστροφή.
26
Ω! Δαυίδ! Σ' έχουμε κάνει έναν κυβερνήτη (- αντί για Μας-) πάνω στη γη. Δίκαζε ανάμεοα στους ανθρώπους με την αλήθεια (και δίκαια). Και μην ακολουθείς τα πάθη (της καρδιάς σου), γιατί θα σε παραπλανήσουν από το Δρόμο του ΑΛΛΑΧ. Εκείνοι δε που περιφέρονται στην πλάνη μακριά από το Δρόμο του ΑΛΛΑΧ θα έχουν σκληρά βάσανα, γιατί λησμόνησαν την Ημέρα του Λογαριασμού.
27
Και δεν έχουμε δημιουργήσει - χωρίς σκοπό - τους ουρανούς και τη γη και όσα βρίσκονται ανάμεσα τους. Αυτή είναι η αντίληψη - που συμπεραίνουν - οι Απιστοι. Αλλά, - αλλοίμονο στους Απιστους - από τη Φωτιά (της Κόλασης)!
28
Μήπως θα πρέπει να μεταχειριστούμε εκείνους που πιστεύουν και κάνουν το καλό, - το ίδιο - μ' εκείνους που καταστρέφουν στη γη; Ή μήπως θα έχουν την ίδια τύχη οι ευσεβείς με τους κακούργους; που φυλάγονται από το κακό, με αυτούς που αποστρακίζονται από το καλό;
29
(Εδώ είναι) ένα - ευλογημένο - Βιβλίο που το έχουμε στείλει σ' εσένα κάτω (στη γη), για να μελετήσουν (προσεχτικά) τα Εδάφια του, και για να εννοούν (νουθετούν) - όσοι - σκέπτονται - τις νουθεσίες του.
30
Και χαρίσαμε στον Δαυίδ (- για γιο -) τον Σολομώντα, (που ήταν) εξαίρετος στην υπηρεσία Μας! Πάντοτε έστρεφε το βλέμμα (σ' Εμάς με μετάνοια).
Sonraki 30 ayet →