1
Τ. Σ. Μ. = (Τα, Σινν, Μιμμ)*
2
Αυτά είναι Εδάφια (στίχοι) του Βιβλίου (του Κορανίου) που εξηγεί καθαρά (τα πράγματα).
3
Σου διαβάζουμε κάτι από την ιστορία του Μωυοή και του Φαραώ, - όπως συνέβηκε αληθινά - (για να τα πεις στους ανθρώπους που πιστεύουν) .
4
Πραγματικά ο Φαραώ ύψωσε αλαζονικά στη γη τον εαυτό του, κι έκανε τους κατοίκους της να χωριστούν σε τάξεις, αδικώντας μια μερίδα απ' αυτούς. Σκότωνε τα αρσενικά παιδιά τους κι άφηνε ζωντανές τις γυναίκες τους. Ήταν - στ' αλήθεια - από τους τύραννους.
5
Και θέλαμε να ευεργετήσουμε αυτούς που είχαν ταπεινωθεί στη γη (καλύπτοντας τους με τη χάρη Μας) και να τους κάνουμε να προπορεύονται (στην πίστη), και να τους δώσουμε την κληρονομιά,
6
και να στερεώσουμε τη θέση τους στη γη, και ν' αποδείξουμε στο Φαραώ, και στον Χαμάν και στους στρατιώτες τους, την αλήθεια για τις προφυλάξεις που έπαιρναν.
7
Κι έτσι είχαμε εμπνεύσει στην μητέρα του Μωυσή (το εξής): "Θήλαζε το (αγόρι σου), αλλά αν φοβηθείς γι' αυτό - (μην το σκοτώσουν) - ρίξε το στο ποτάμι, χωρίς να φοβηθείς (μην πνιγεί) κι ούτε να λυπηθείς. Γιατί Εμείς θα τον επαναφέρουμε σ' εσένα και θα τον κάνουμε έναν από τους αποστόλους (Μας) Μ .
8
Έπειτα οι βοηθοί του Φαραώ μάζεψαν (από το ποτάμι), αυτόν, που (κατά συνέπεια) να γίνει γι' αυτούς ένας εχθρός και (πρόξενος) συμφοράς. Βέβαια ο Φαραώ, ο Χαμάν και οι οτρατιώτες τους ήταν άνθρωποι της αμαρτίας (της παρανομίας).
9
Και είπε η γυναίκα του Φαραώ: "(Να!) είναι μια χαρά του ματιού, για μένα και για οένα. Μην τον οκοτώοετε. Ίσως - κάποτε - να μας φανεί χρήσιμος, ή ας τον υιοθετήσουμε". Κι όμως δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι θα γίνει!
10
Και δημιουργήθηκε κάποιο κενό (χάσμα) στην καρδιά της μητέρας του Μωυσή (από άγχος). Ακόμα λίγο και θα αποκάλυπτε (την περίπτωση) του, αν δεν δέναμε (σφικτά) την καρδιά της για να παραμείνει με (την τάξη) των πιστών.
11
Και είπε στην αδελφή (του Μωυσή): "Ακολούθησε τον". Κι εκείνη τον επιτηρούσε (από μακριά ακολουθώντας) σαν μια ξένη, ενώ αυτοί δεν καταλάβαιναν (ότι είναι η αδελφή του).
12
Κι απαγορέψαμε σ' αυτόν - από πριν - το βύζαγμα και είπε η αδελφή του: "Μήπως θέλετε να σας συστήσω, την οικογένεια ενός σπιτιού που να αναλάβει την ανατροφή του - για σας - και που να είναι αυστηρά προσκολλημένη σ' αυτόν;"...
13
Έτσι τον επαναφέραμε στη μητέρα του, για να παρηγορηθούν (να χαρούν) τα μάτια της και να μη στεναχωριέται, και για να μάθει ότι η υπόσχεση του ΑΛΛΑΧ είναι αληθινή. Κι όμως οι πιο πολλοί απ' αυτούς δεν (το) ξέρουν.
14
Κι όμως όταν έφταοε τη δύναμη του, (όταν ενηλικιώθηκε) και ιοορρόπηοε (οτη ζωή), του δώοαμε (για δώρο) οοφία και (φρόνηοη) γνώοη. Κι έτοι αμείβουμε τους ενάρετους.
15
Και μπήκε οτην Πόλη, οε οτιγμή που οι κάτοικοι της δεν πρόσεχαν, και βρήκε σ' αυτήν δύο άνδρες να χτυπιούνται, ο ένας από τη θρησκεία του κι ο άλλος από τους εχθρούς του. Εκείνος της θρησκείας του τον κάλεσε για βοήθεια ενάντια σ' εκείνον που ήταν από τους εχθρούς του, κι ο Μωυσής τον κτύπησε με τη γροθιά του και τον αποτέλειωσε. "(Κι έπειτα) είπε: "Αυτό είναι το έργο του Σατανά, γιατί είναι ένας εχθρός, αποπλανητής φανερός"!
16
Είπε (προσευχόμενος): "Κύριε μου! Αδίκησα - πραγματικά - τον εαυτόν μου Συγχώρεσε με"! Κι ο (ΑΛΛΑΧ) τον συγχώρεσε, γιατί Εκείνος - πράγματι - είναι ο Πολυεπιεικής, (είναι) ο Πολυεύσπλαχνος.
17
Είπε (ακόμα): "Κύριε μου! Μ' αυτό που μ' έχει ευεργετήσει η Χάρη Σου, ποτέ δεν θα γίνω βοηθός στους ένοχους (τους αμαρτωλούς)!"
18
Και ξημερώθηκε στην Πόλη προσέχοντας γύρω του φοβισμένος (τη τιμωρία) όταν (βλέπει) εκείνον που είχε βοηθήσει - την περασμένη Ημέρα -, να τον καλεί (πάλι) για βοήθεια. (Τότε) ο Μωυσής του είπε: "Είσαι πραγματικά - όπως φαίνεται - ένας φανερός αποπλανητής".
19
Κι όταν θέλησε να σπρώξει εκείνον που ήταν εχθρός και οτους δύο, του είπε (ο καινούργιος εχθρός): "Ω! Μωυσή! Μήπως θέλεις να με σκοτώσεις, όπως έχεις σκοτώσει χθες έναν άλλο; Ο σκοπός σου δεν είναι άλλος, παρά να γίνεις ένας τύραννος στη γη, κι όχι να είσαι ένας από τους μεταρρυθμιστές".
20
Και τότε ήρθε τρέχοντας ένας άνδρας απ' την άκρη της Πόλης, και είπε: 'Ώ! Μωυσή: Οι Αρχηγοί, συνωμοτούν όλοι μαζί εναντίον σου (κι αποφάσισαν) να σε σκοτώσουν. Γι' αυτό φύγε (έξω απ' την Πόλη), εγώ είμαι για σένα από τους ειλικρινείς συμβούλους (σου)".
21
Κι έφυγε μακριά απ' αυτή, προσέχοντας γύρω του, φοβισμένος. Είπε: "Κύριε μου! Σώσε με από τον άδικο λαό».
22
Κι όταν έστρεψε το πρόσωπο του προς την κατεύθυνση (της γης)Μέντγιεν, είπε: "Ίσως ο Κύριος μου να με οδηγήσει στον ομαλό Δρόμο (της Αλήθειας)".
23
Κι όταν έφτασε (στον τόπο) που έπαιρναν νερό (οι κάτοικοι) της Μέντγιεν βρήκε σ' αυτό μια ομάδα ανθρώπων που πότιζαν (το ποίμνιο τους), και βρήκε - εκτός απ' αυτούς και οι δύο γυναίκες που, απομάκρυναν (το ποίμνιο τους). Είπε: "Τι συμβαίνει μ' εσάς;" Κι αυτές είπαν: "Δεν μπορούμε να ποτίσουμε (το ποίμνιο μας) μέχρις ότου απομακρύνουν οι βοσκοί (το δικό τους), κι ο πατέρας μας είναι πολύ γέρος".
24
Και πότιοε γι' αυτές (το ποίμνιο τους). Έπειτα γύρισε πίοω οτη σκιά, και είπε: "Κύριε μου! Πραγματικά έχω ανάγκη από το αγαθό που μου έχεις στείλει !"...
25
Σε (λίγο) ήρθε (πίσω) σ' αυτόν μια απ' αυτές (τις κοπέλες) περπατώντας ντροπαλά. Είπε: Ό πατέρας μου σε προσκαλεί για να σε ανταμείψει που πότισες (το ποίμνιο μας) για μας. "Κι έτσι μόλις ήρθε σ' αυτόν και του διηγήθηκε την ιστορία, είπε: "Μη φοβάσαι, (καλά) ξέφυγες από το άδικο λαό.
26
Και ένα από τα δύο (κορίτσια) είπε: "Ω! Πατέρα μου! Πάρε τον με μεροκάματο. Είναι ο καλύτερος που θα μπορούσες να απασχολήσεις, δυνατός και τίμιος (άνδρας)".
27
Είπε: "Θέλω - στ' αλήθεια - να σου δώσω για νύφη μια από τις κόρες μου αυτές υπό τον όρο να δουλέψεις με μεροκάματο κοντά μου για οκτώ χρόνια. Αν όμως συμπληρώσεις τα δέκα (χρόνια), τότε αυτό θα είναι (χάρη) από σένα. Αλλά δεν θέλω να σε βάλω σε δύσκολη (θέση). Θα με βρεις - αν ο ΑΛΛΑΧ το θέλει - από τους δίκαιους κι ενάρετους (ανθρώπους)".
28
Είπε (ο Μωυσής): "Ας είναι αυτό (η συμφωνία) μεταξύ μου και μεταξύ σου. Οποιοδήποτε, από τα δύο χρονικά τέρματα κι αν συμπληρώσω, είθε να μην υπάρξει πάνω μου καμιά εχθρική κακοβουλία. Κι ας είναι ο ΑΛΛΑΧ (μάρτυρας) σε όσα λέμε".
29
Κι όταν ο Μωυσής συμπλήρωσε τον όρο (της συμφωνίας) και ταξίδευε με την οικογένεια του, (ξαφνικά) είχε δει μια φωτιά από τη μεριά του Όρους Τουρ (το Σινά). Είπε (τότε) στην οικογένεια του: "Σταθείτε εδώ. Έχω δει μια φωτιά. Ελπίζω να σας φέρω απ' αυτήν κάποια είδηση ή ένα αναμμένο δαυλό για να μπορείτε να ζεσταίνεστε".
30
Μόλις όμως την πλησίασε μια φωνή ακούστηκε απ' τη δεξιά πλαγιά της κοιλάδας, από το δένδρο (που βρισκόταν) στην ευλογημένη γη: "Ω! Μωυσή! Εγώ είμαι ο ΑΛΛΑΧ, ο Κύριος του Σύμπαντος Κόσμου...
Sonraki 30 ayet →