1
Δόξα (στον ΑΛΛΑΧ), που πήρε το δούλο Του για νυκτερινό ταξίδι απ' το απαράβατο τέμενος στο πιο Μακρινό Τέμενος της Ιερουσαλήμ που τον περίβολο του έχουμε αγιάοει, - για να δείξουμε ο' αυτόν μερικά από τα Σημεία Μας, βέβαια Αυτός (ο ΑΛΛΑΧ) είναι ο Μοναδικός που ακούει και βλέπει (τα πάντα).
2
Και δώοαμε οτο Μωυοή τη Βίβλο, και την κάναμε έναν οδηγό για τα παιδιά του Ισραήλ, (με την εντολή): "Μη πάρετε άλλον - από Εμένα- Προστάτη στις υποθέσεις (σας)".
3
Ω! Εσείς οι απόγονοι εκείνων που τους μεταφέραμε (στην Κιβωτό) με το Νώε! Στ' αλήθεια! ο Νώε ήταν πολύ ευγνώμονας δούλος.
4
Και δώσαμε στα Παιδιά του Ισραήλ μια (ξεκάθαρη) προειδοποίηση στη Βίβλο (λέγοντας): Θα κάνετε το κακό δύο φορές πάνω στη γη και θα υψωθείτε στα ύψη της υπεροψίας (ενάντι του ΑΛΛΑΧ και των ανθρώπων).
5
Κι όταν πια πέρασε η διορία της τιμωρίας της πρώτης απ' τις προειδοποιήσεις στείλαμε τους δούλους Μας εναντίον σας, που ήσαν οι πιο ισχυροί στον πόλεμο. Μπήκαν μέχρι τα εσώτερα των σπιτιών. Κι ήταν αυτό μια (πλήρης) προειδοποίηση που πραγματοποιήθηκε.
6
Έπειτα σας παραχωρήσαμε την Επιστροφή (απ' την αιχμαλωσία) και τη νίκη εναντίον τους. Σας αυξήσαμε τα πλούτη και τα αγόρια σας και σας κάναμε τη μεγαλύτερη σε αριθμό ανθρώπινη δύναμη.
7
Αν κάνετε το καλό για τον εαυτό σας το κάνετε. Κι αν κάνετε το κακό (το κάνετε) ενάντια στον εαυτό σας. Όταν δε έφτασε η τιμωρία της δεύτερης προειδοποίησης (επιτρέψαμε στους εχθρούς σας) να παραμορφώσουν (να κακώσουν) τα πρόσωπα σας και να μπουν στο Ναό σας (το Μακρινό Τέμενος) - όπως μπήκαν και την πρώτη φορά-, για να καταστρέψουν όλα όσα τους ήταν δυνατό να καταστρέψουν.
8
Ίσως μπορέσει ο Κύριος σας να σας σπλαχνιστεί (ύστερα από τη τιμωρία). Αν όμως επανέλθετε (στις αμαρτίες σας), κι Εμείς (πάλι) θα επανέλθουμε (στις τιμωρίες Μας). Και κάναμε την Κόλαση φυλακή γι' αυτούς που αρνούνται (την Πίστη).
9
Στ' αλήθεια, αυτό το Κοράνιο καθοδηγεί εκεί που είναι πιο σωστά, και αναγγέλλει τις χαρούμενες ειδήσεις στους Πιστούς που κάνουν έργα καλά, ότι θα έχουν ένα μεγάλο (εξαιρετικό) μισθό.
10
Και (αναγγέλλει) σ' εκείνους που δεν πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή, ότι τους έχουμε ετοιμάσει μια οδυνηρή Τιμωρία.
11
Η παράκληση που ο άνθρωπος θα πρέπει να κάνει για το καλό (στην οργή του) - την κάνει για το κακό, γιατί ο άνθρωπος είναι ο πιο - φύσει - βιαστικός (στις πράξεις του).
12
Και κάναμε τη Νύχτα και την Ημέρα δύο απ' τα Σημεία (Μας). Κι έχουμε οκοτεινιάσει το Σημείο της Νύχτας, τη οτιγμή που έχουμε κάνει το Σημείο της Ημέρας να οας φωτίζει, ώστε να μπορέοετε να αναζητήσετε χάρη απ' τον Κύριο οας, και για να μπορέοετε να μάθετε τον αριθμό των ετών, και τον υπολογισμό (του χρόνου). Κι όλα τα πράγματα τα έχουμε εξηγήσει αναλυτικά.
13
Στο λαιμό κάθε ανθρώπου έχουμε στερεώσει το δικό του πουλί (ταίρι - τη μοίρα του). Κατά την Ημέρα δε της Κρίσης θα του βγάλουμε (δείχνοντας σ' αυτόν) ένα βιβλίο που θα το δει ανοιχτό.
14
(Που θα λέει): "Διάβασε (ό,τι έκανες) στο δικό σου βιβλίο. Αρκεί για τη ψυχή σου - αυτή την Ημέρα - ό,τι μόνος σου θα λογαριαστείς".
15
Όποιος καθοδηγείται, τον εαυτό του ωφελεί. Κι όποιος παρεκτρέπεται, το κάνει για την καταστροφή του. Καμία ψυχή δεν σηκώνει τα βάρη μιας άλλης (δηλ. δεν ευθύνεται για άλλα ξένα καμώματα) ούτε τιμωρούμε κανένα πριν στείλουμε έναν απόστολο (για να προειδοποιήσει).
16
Κι όταν αποφασίσουμε να καταστρέψουμε ένα χωριό, στέλνουμε (πρώτα) μια οριστική διαταγή σ' αυτούς που έχουν δοθεί τα αγαθά αυτής της ζωής, (τους άρχοντες να Μας υπακούν) που κι όμως παρανομούν κι έτσι ο λόγος (η τιμωρία Μας) επαλήθευσε και το καταστρέφομε ολοσχερώς.
17
Και πόσες πολλές γενεές έχουμε καταστρέψει μετά τον Νώε; Κι αρκεί για τον Κύριο σου που γνωρίζει καλύτερα και βλέπει τις αμαρτίες των δούλων Του.
18
Αν κανείς δείξει επιθυμία μόνο για τα (εφήμερα) πράγματα, (αυτής της ζωής), Εμείς πρόθυμα τους παραχωρούμε - αυτά τα πράγματα, όπως θέλουμε, και σ' όποιον θέλουμε. Για το τέλος του όμως έχουμε προνοήσει την Κόλαση, όπου θα καεί σ' αυτή ντροπιασμένος και εξοστρακισμένος.
19
Κι όποιος θελήσει την Μέλλουσα ζωή, και μοχθεί γι' αυτήν μ' όλον τον πρέποντα μόχθο, και είναι πιστός, θα είναι αυτοί που οι μόχθοι τους έγιναν δεκτοί (στο ΑΛΛΑΧ).
20
Απ' τις γενναιοδωρίες του Κυρίου σου έχουμε χορηγήσει ελεύθερα σ' όλους τις δύο ομάδες) - κι απ' αυτά κι απ' εκείνα. - Οι γενναιοδωρίες του Κυρίου σου δεν είναι περιορισμένες (από κανένα).
21
Κοίταξε, πώς έχουμε ξεχωρίσει (προτιμήσει) περισσότερο μερικούς πάνω από άλλους (χορηγώντας τα καλά του κόσμου τούτου). Και στη μέλλουσα Ζωή - στ' αλήθεια - υπάρχει μεγαλύτερος βαθμός και μεγαλύτερη προτίμηση.
22
Μη παίρνεις με τον ΑΛΛΑΧ άλλο αντικείμενο λατρείας, γιατί συ (ω! άνθρωπε) θα καθίσεις ντροπιασμένος και εγκαταλειμμένος.
23
Ο Κύριος σου έχει θεσπίσει να μη λατρεύετε παρά μόνο Εκείνον και στους γονείς οας οφείλεται φιλοφροσύνη. Αν ο ένας ή και οι δύο τους φθάσουν τη μεγάλη ηλικία κατά τη ζωή σου, μην πεις σ' αυτούς λέξη στενοχώριας κι ούτε να τους αποδιώχνεις, αλλά ν' απευθύνεσαι σ' αυτούς με λόγια σεβασμού.
24
Και, εκτός από την καλοσύνη, χαμήλωσε σ' αυτούς τη φτερούγα της ταπεινοφροσύνης και να πεις: "Κύριε μου! Δώσε σ' αυτούς την Ευσπλαχνία Σου καθώς μ' έχουν αναθρέψει (με αγάπη) στην παιδική μου ηλικία".
25
Ο Κύριος σας γνωρίζει πολύ καλά ό,τι υπάρχει στις καρδιές σας. Αν είστε ενάρετοι, (τότε) στ αλήθεια Εκείνος είναι Πολυεπιεικής σ' εκείνους που αναφέρονται σ' Αυτόν συνεχώς (με ειλικρινή μετάνοια).
26
Κι απόδωσε στους συγγενείς τα δικαιώματα τους, καθώς (επίσης) στους δυστυχισμένους και στους οδοιπόρους. Και μη σπαταλάς (τα πλούτη σου) σε ασωτίες.
27
Οι άσωτοι - πράγματι - είναι αδέλφια με τους Σατανάδες. Κι ο Σατανάς είναι για τον Κύριο του (τον Εαυτό του) γεμάτος αγνωμοσύνη.
28
Κι όποτε τους αποφεύγεις (όποτε δεν έχεις να προσφέρεις) επιδιώκοντας την Ευσπλαχνία (συντήρηση) του Κυρίου σου, που την περιμένεις, τότε πες τους μια λέξη καλοσύνης.
29
Κα μη κάνεις το χέρι σου να είναι δεμένο στο λαιμό σου, (σαν τον φιλάργυρο), κι ούτε να το τεντώνεις (σαν τον άοωτο) οτο έπακρο της απόοταοης, ώοτε να γίνεις αξιοκατάκριτος και εγκαταλειμμένος.
30
Στ' αλήθεια ο Κύριος οου ουντηρεί πλουσιοπάροχα - ή με μέτρο - όποιον Εκείνος θέλει. Στην αλήθεια γνωρίζει και προοέχει τους δούλους Του.
Sonraki 30 ayet →