1
Po betohem në këtë qytet,
2
A ti je i lirë në këtë qytet
3
dhe betohem në ata që lindin dhe linden.
4
E kemi krijuar njeriun që të përpiqet.
5
A mendon ai se kurrkush nuk mundet t’ia mungojë?
6
Thot: “Kam shpenzuar pasuri të madhe!”
7
A mendon se askush nuk e ka parë?
8
A nuk e kemi bërë atë me dy sy!
9
Me një gjuhë dhe dy buzë,
10
Dhe i kemi trasuar dy rrugë,
11
E ai nuk undi ta kapërcejë këtë pengesë?
12
Ç’mendon ti: “Ç’është kapërcimi i pengesës?”
13
Është lirim i një të robëruari,
14
Ose ushqene atëherë kur mbretëron uria,
15
ndonjë bonjak të afërt,
16
Apo varfnjakun që është shumë i nevojshëm,
17
Por që është prej atyre të cilët besojnë dhe për durim porosisin, dhe për mëshirë këshillojnë.
18
Ata do të jenë të lumtur!
19
Kurse ata që i mohojnë argumentet tona, ata janë fatzi –