2
Pasha Kur’anin plotë urtësi,
3
Ti je, me të vërtetë, Profet
5
Me shpalljen e të Gjithfuqishmit dhe të Gjithmëshirshmit.
6
Të thërrasësh një popull, të parët e të cilit nuk kanë qenë të thirrur, e ata janë indiferentë.
7
Ndaj shumicës sish është vërtetuar Fjala, por ata nuk besojnë.
8
Ne në qafat e atyre kemi vënë vargoj që u vijnë deri në gushë, prandaj ata janë kokëlartë.
9
Edhe përpara edhe pas atyre u kemi vendosur nga një pendë dhe u kemi vënë perde, prandaj ata nuk shohin.
10
Dhe për ata është krejt njëlloj, i qortove ti apo jo, ata nuk besojnë.
11
Ti do t’i thërrasësh (qortosh) vetëm ata që pasojnë Kur’anin dhe i frikësohen të mëshirshmit, pa e parë. Atë përgëzoje me falje dhe shpërblim fisnik.
12
Ne me të vërtetë i ringjallim të vdekurit dhe shkruajmë atë se ç’kanë punuar, edhe gjurmët e tyre; Ne çdo send e kemi evidentuar në një udhërrëfyes të qartë.
13
Sillu atyre shembullin e banorëve të fshatit që i kanë ardhur të dërguarit.
14
Kur ne u dërguam atyre dy, e ata i përgënjeshtruan të dy, i përforcuam edhe me të tretin dhe thanë: “Ne jemi të dërguar te ju”.
15
Ata u thanë: “Ju jeni vetëm njerëz sikurse edhe ne, dhe i mëshirshmi nuk ka shpallur kurrgjë, por ju vetëm gënjeni”.
16
“Zoti ynë e di se ne jemi, me siguri, të dërguar te ju, - thanë ata,
17
Dhe nuk kemi tjetër (obligim) përveç shpalljes haptazi”.
18
Ata thanë: “Ne parandiejmë rrezik prej jush dhe në qoftë se nuk tërhiqeni do t’ju mbysim me gurë dhe njëmend do të përjetoni dënim të dhembshëm nga ana jonë”.
19
“Fatkeqësia juaj është me ju! – thanë ata. – A edhe nëse u tërhiqet vërejtja? Po ju jeni popull që e teproni”.
20
Dhe erdhi një njeri me vrap nga skaji i qytetit dhe tha: “O populli im, pasoni të dërguarit!
21
Pasoni ata, të cilët nuk kërkojnë prej jush asnjëfarë shpërblimi! Ata janë në rrugë të drejtë”.
22
Përse unë të mos adhuroj Atë, i cili më krijoi dhe te i cili do të ktheheni?
23
A të pranoj tjerë zotëra në vend të Atij? Kur i mëshirshmi dëshiron të më gjejë ndonjë e keqe, ndërmjetësimi i tyre nuk më bënë farë dobie dhe ata më nuk më shpëtojnë.
24
Unë atëhrë jam, pa dyshim, në humbje të qartë.
25
Unë e besoj Zotin tuaj, prandaj dëgjomëni mua!
26
Do të thuhet: “Hyr në xhenet!”, kurse ai do të thotë: “Ku është ai fat që ta dijë populli im
27
Përse më ka falur Zoti im dhe më ka bërë të respektuar”.
28
Dhe nuk kemi dërguar kundër popullit të tij, pas atij, ushtri nga qielli as që kemi dashur të dërgojmë.
29
Nuk ka pasur tjetër veçse një zë të tmerrshëm dhe ata të gjithë vdesin,
30
O sa të mjerë janë njerëzit; nuk u ka ardhur asnjë profet e të mos jetë tallur me të.
Sonraki 30 ayet →