3
Na, me të vërtetë, e kemi shpallur (Kur’anin) në natë të shenjtë, dhe Ne, me të vërtetë, jemi paralajmërues.
4
Në atë (natë) zgjidhet çdo punë e gjykueshme (e paluhatshme),
5
me urdhërin Tonë! Na, me të vërtetë, kemi dërguar pejgamberë,
6
mëshirë prej Zotit tënd, - me të vërtetë, Ai i dëgjon të gjitha dhe i di të gjitha,
7
Zotit të qiejve dhe të Tokës dhe çka gjendet në mes tyre, nëse besoni me këmbëngulje.
8
S’ka zot tjetër pos Atij. Jeta dhe vdekja janë vepër e Tij. Ai është Zoti juaj dhe Zoti i të parëve tuaj të lashtë!
9
Por, at dyshojnë dhe argëtohen,
10
andaj ti prite atë (ditë), kur nga qielli do të lëshohet tym i qartë,
11
që do t’i mbulojë njerëzit, (e u thuhet atyre): “Ky është dënimi i dhembshëm!”
12
(mohuesit) atëherë, do të thonë: “O Zoti ynë, lirona prej dënimit, na, me siguri do të besojmë!
13
E, prej nga ata do të marrin këshilla, e madje u pat ardhur atyre Pejgamberi (me argumente) të qarta?
14
E u shmangën prej tij dhe thanë: “(Ai është) i mësuar (prej tjetërkujt) – i çmendur (prej xhindëve)”.
15
Na, do t’i lirojmë ata nga dënimi pak (kohë), por ju, me siguri, do të ktheheni (në mohim)”.
16
(Kujtoju) ditën kur do t’i kapim ata, me një fuqi të madhe – Na, me të vërtetë, do t’i dënojmë.
17
Me të vërtetë, Na qysh më parë e kemi vënë në sprovë popullin e Faraonit, e atyre u pat ardhur pejgamberi fisnik.
18
(Duke u thënë): “Plotësoni ndaj meje atë që jeni të obliguar, o robërit e Perëndisë, sepse, unë jam për ju pejgamber i besuar;
19
dhe mos u madhëroni (mos u ngritni) mbi Perëndinë; unë, me të vërtetë, po ju sjell (prej Tij) dokument të qartë,
20
dhe unë mbështetem në Zotin tim dhe Zotin tuaj (për të më mbrojtur), që të mos më mbytni me gurë,
21
e, nëse nuk më besoni, atëherë (bile) largohuni prej meje!
22
(Nuk dëgjuan ata) dhe ai e thirri Zotin e tij: “Me të vërtetë, ky është popull mëkatarë!”
23
(Perëndia, atij i tha): “Ec me robërit e Mi natën, meqë do t’ju ndjekin,
24
dhe lëre ti detin e hapur, se ata, me të vërtetë, do të janë ushtri e fundosur”.
25
E, sa e sa kopshtije e burime i lanë ata,
26
ara të mbjella dhe pallate të mrekullueshme,
27
dhuntitë, në të cilat kënaqeshin,
28
(ajo ka qenë) kështu, dhe Ne u kemi dhënë trashëgim ato (dhuntitë e tyre) popullit tjetër –
29
Nuk i vajtoi ata as qielli as Toka, nuk u lanë ata (për t’u dënuar në një kohë tjetër),
30
e Na, me të vërtetë, i shpëtuam bijtë e Israelit nga dënimi poshtërues,
Sonraki 29 ayet →